19398

НАВУКОВЫ ТЭКСТ: СТРУКТУРА І МОЎНАЕ АФАРМЛЕННЕ

Лекция

Иностранные языки, филология и лингвистика

ЛЕКЦЫЯ №5. НАВУКОВЫ ТЭКСТ: СТРУКТУРА І МОЎНАЕ АФАРМЛЕННЕ С.2. Моўны стыль грэч. ŝtylos прылада для пісьма ў старажытных грэкаў разнавіднасць літаратурнай мовы сукупнасць моўных сродкаў ужыванне якіх залежыць ад мэт і зместу выказвання. С.3 У беларускай мове вылучаю...

Беларуский

2013-07-12

69 KB

66 чел.

ЛЕКЦЫЯ №5. НАВУКОВЫ ТЭКСТ: СТРУКТУРА І МОЎНАЕ АФАРМЛЕННЕ

С.2. Моўны стыль (грэч. ŝtylos – прылада для пісьма ў старажытных грэкаў) – разнавіднасць літаратурнай мовы, сукупнасць моўных сродкаў, ужыванне якіх залежыць ад мэт і зместу выказвання.

С.3 У беларускай мове вылучаюць пяць стыляў: кніжныя – мастацкі, афіцыйна-справавы, навуковы, публіцыстычны – і гутарковы. Асаблівасці таго ці іншага стылю, яго адметныя рысы вызначаюцца складам лексікі, характарам сказаў, граматычнымі формамі слоў.

С.4 Навуковы стыль характарызуецца абстрактнасцю, аб’ектыўнасцю, лагічнай паслядоўнасцю меркаванняў, інфармацыйнай накіраванасцю і дакладнасцю ў вызначэнні паняццяў.

С.5 Асноўная мэта стылю – данесці аргументаваную інфармацыю ясна, лагічна і паслядоўна, паведаміць агульныя ці прыватныя істотныя прыкметы прадметаў, растлумачыць сутнасць з’явы, яе прычыны.

С.6 Традыцыйна ў навуковым стылі выдзяляюць чатыры падстылі:

уласна навуковы (артыкулы ў часопісах ці навуковых працах, дысертацыі, манаграфіі, даклады),

навукова-папулярны (нарысы, кнігі, лекцыі, артыкулы),

вучэбна-навуковы (падручнікі, вучэбныя і метадычныя дапаможнікі, праграмы, лекцыі, канспекты, зборнікі задач і практыкаванняў, вучэбна-метадычныя матэрыялы)

навукова-справавы (тэхнічная дакументацыя (кантракты і інструкцыі для прадпрыемстваў, звесткі пра іспыты і аналізы, формулы вынаходстваў і рэфераты і г.д.);.

С.7 Некаторыя вучоныя дадаюць да гэтага спіса навукова-публіцыстычны і навукова-фантастычны. У апошнія гады далучыліся яшчэ два падстылі: навукова-інфарматыўны (рэфераты, анатацыі, патэнтныя апісанні) і навукова-даведачны (слоўнікі, даведнікі, каталогі).

Кожны з жанраў навуковай прозы мае як агульныя стылёвыя рысы, так і індывідуальныя асаблівасці.

С.8 Кампазіцыйна-структурная арганізацыя навуковых тэкстаў

С.9. Структурнай адзінкай навуковай літаратуры, дзе адлюстроўваюцца яе характэрныя асаблівасці і адметныя рысы, з’яўляецца навуковы тэкст.

 Тэкст – ( лац. textum – тканіна, сувязь, будова) – гэта напісанае, надрукаванае або вуснае паведамленне з сэнсавай і структурнай завершанасцю.

С. 10. Як вы думаеце… Аснову будовы тэкстаў складае мінімальная сэнсава закончаная адзінка – сказ. Па тэматычным прынцыпе тэкст падзяляецца на наступныя кампаненты: тэма – падтэма – мікратэма.

С. 11. Тэма – гэта сутнасць выказвання, яго адпраўны пункт, які падказваецца сітуацыяй і кантэкстам. Тэкст заўсёды мае адну тэму, якая ў сваю чаргу складаецца з некалькіх асобных падтэм.

С. 12. Падтэма звычайна аб’ядноўвае адзін ці некалькі абзацаў – галоўных кампазіцыйна-структурных адзінак тэксту. Класічнай формай абзаца лічыцца абзац, які ў першым сказе змяшчае фармулёўку тэмы, у наступных сказах – яе развіццё, а ў апошніх – вынік. Але часта можна сустрэць абзацы без апошніх сказаў-вынікаў.

С.13. Абзац таксама можа ўключаць некалькі мікратэм – інтанацыйна і структурна аб’яднаныя сказы, якія выражаюць закончаную думку аўтара, т. зв. складаныя сінтаксічныя цэлыя.

У навуковых тэкстах, дзе даюцца апісанні рэчываў, эксперыментаў, фармулююцца задачы ці выбіраецца методыка даследавання, “абзацы-тэмы” адносна самастойныя і не маюць цеснай сувязі паміж сабой. Абзац у такіх тэкстах іграе спецыфічную ролю актывізацыі ўвагі: вось новая тэма, новая думка, на якую трэба звярнуць увагу!

С. 14. Для мiжфразавай сувязi i сувязi на ўзроўнi абзацаў i частак навуковага тэксту могуць выкарыстоўвацца пабочныя словы, лексiчныя паўторы, указальныя i асабовыя займеннiкi, злучнiкi i злучальныя словы тыпу такім чынам, разам з тым, па меры таго як, тым не менш, у той час калi, нягледзячы на тое што i iншыя.

С. 15. У залежнасці ад спосабаў выкладу інфармацыі адрозніваюць тры тыпы тэкстаў: апавяданне, апісанне і разважанне.

С.16 Тэксты тыпу апавядання характэрны для мастацкай літаратуры, асабліва пры перадачы падзей, дзеянняў, якія адбываюцца паслядоўна, маюць пачатак, развіццё і заканчэнне. Зрэдку элементы апавядання можна сустрэць у навукова-папулярных і навукова-вучэбных тэкстах.

С. 17. Апісанне перадае прыкметы прадметаў, дзеянняў, стану ў пэўнай паслядоўнасці і часта выкарыстоўваецца пры характарыстыцы працэсаў, доследаў, эксперыментаў. Апісанне можа быць аб’ектыўным ( у тэкстах навуковага і афіцыйна-справавога стыляў) і суб’ектыўным ( у тэкстах мастацкай літаратуры).

С. 18.  У разважанні разгляд пэўных пытанняў, праблем падаецца паслядоўна, аргуметавана, з канкрэтнымі вывадамі і заключэннямі.

Разважанне ў алгебры і геаметрыі часта будуецца па схеме: аксіёма → доказ → вывады. Такі тып тэксту называецца доказам і выкарыстоўваецца пры разглядзе тэарэм і ўраўненняў.

Часта ў тэкстах дакладных навук можна сустрэць або толькі разважанне  (матэматыка), або толькі апісанне (фізіка, хімія), аднак больш пашыранымі формамі перадачы інфармацыі з’яўляюцца тэксты тыпу “апісанне-разважанне”.

С. 19. Лексіка-граматычныя сродкі арганізацыі навуковых тэкстаў

С. 20. Аснову навуковых тэкстаў складаюць стылістычна нейтральныя агульналітаратурныя словы тыпу думаць, гаварыць, пісаць, вялікі, малы, розум і інш., а таксама тэрміны (вузкаспецыяльныя і  шырокаўжывальныя).

С. 21. Пэўную частку лексікі тэкстаў навуковага стылю складаюць словы агульнанавуковага выкарыстання. Часцей за ўсё гэта іншамоўныя ці нават інтэрнацыянальныя словы з абстрактным значэннем тыпу дослед, праблема, працэс, аналіз, даследаванне, аперацыя, факусіравацца, фармуляваць, функцыянаваць і інш., якія выкарыстоўваюцца для азначэння паняццяў, перадачы інфармацыі і з’яўляюцца асновай выкладу навуковых тэкстаў розных галін навукі, тэхнікі і культуры.  

С. 22. Марфалагічныя асаблівасці

У навуковай літаратуры можна сустрэць амаль усе часціны мовы са сваімі характэрнымі асаблівасцямі ўжывання. Самымі частотнымі ў навуковых тэкстах з’яўляюцца назоўнікі, дзеясловы, прыметнікі і дзеепрыметнікі, ужыванне якіх мае пэўную абумоўленасць і носіць своеасаблівы характар.

С. 23. Назоўнікі:

  •  аддзеяслоўныя назоўнікі з суфіксамі -нн-, -енн- (-энн-), -анн-, -к:         адлюстраванне, вылучэнне, вылічэнне, перасячэнне, наладка і інш.;
  •  назоўнікі, утвораныя ад уласных імёнаў: ампер, джоўль, ом, нобелій, кюрый і інш.;
  •  рэчыўныя назоўнікі ў форме мн. ліку: газы, солі, смолы, окіслы, пары, металы і інш.
  •  назоўнікі ў форме роднага склону, звязаныя шляхам “нанізвання”: метады атрымання выніку, працэсы абстрагавання розных ступеняў   і інш.;

С. 24 Так пісаць нельга!!!

Рашэнне аптымізацыі рэгламента дазіравання нагрузак

С. 25. Прыметнікі:

  •  прыметнікі ў складзе ўстойлівых тэрміналагічных спалучэнняў: праекцыйны апарат, бінарнае поле, машынныя аперацыі і інш.;
  •  якасныя прыметнікі: вялікая калорыя, найпрасцейшы закон,;
  •  прыметнікі, утвораныя ад уласных імёнаў, у складзе тэрміналагічных словазлучэнняў: дыяфантавы ўраўненні, алгебра булева, алгебра булахава і інш.;
  •  складаныя прыметнікі (часцей тэрміны): вектарна-матрычны, квазілінейны, клінаграфічны;
  •  субстантываваныя прыметнікі: прамая, крывая, аднаклетачныя.

С. 26. Дзеепрыметнікі:

  •  дзеепрыметнікі прошлага часу з суфіксамі -ўш-, -ш-, -л-, -н-, -ен-, -т-,   -ан-: лінія разамкнутая, вышыня апушчаная і інш.;
  •  дзеепрыметнікі цяперашнягя часу з неўласцівымі беларускай мове суфіксамі -уч-, -юч-, -ач-, -яч-, -ем-, -ім-, якія ўваходзяць у склад тэрмінаў ці ўстойлівых спалучэнняў: разглядаемы вопыт, кантралюемы тавар і інш.
  •  субстантываваныя дзеепрыметнікі: нахіленая, ламаная, пераменныя і інш.

С. 27. УВАГА! Пры перакладзе з рускай мовы на беларускую дзеепрыметнікі з неўласцівымі для беларускай мовы суфіксамі -уч- (-юч-), -ач- (-яч-) лепш замяняць:                                                                                                                      

- даданым сказам:    делящийся – які дзеліцца; представляющий – які выяўляе;

- назоўнікам: считывающее устройство – прыстасаванне для счытвання, управляющий – кіраўнік;

-  прыметнікам:  предшествующий – папярэдні .

С. 28. Дзеясловы:

  •  дзеясловы ў форме 3-й асобы цяперашняга часу: адрозніваюць выразы, захоўваецца інфармацыя, абазначаюць пераменныя і інш.;
  •  дзеясловы ў форме будучага часу абвеснага ладу: выпішам ураўненне, дакажам тэарэму, зробім разлік і інш.;
  •  дзеясловы-інфінітывы ў спалучэнні з мадальнымі і іншымі словамі: трэба адзначыць, неабходна размяжоўваць, варта звярнуць увагу і інш.;
  •   зваротныя дзеясловы:

запісваецца

інфармацыя    счытваецца

перадаецца

                                                                                                                                                                                                                      С. 29.УВАГА!!! Пры перакладзе на беларускую мову дзеяслоўныя суфіксы             

-ірава-, -ырава-, характэрныя для іншамоўных дзеясловаў (лідзіраваць, суміраваць, эмігрыраваць), у большасці выпадкаў замяняюцца суфіксамі -ава-, -ява-: дэфармаваць, дыстыляваць, фатаграфаваць (гл. стар.8).

С. 30. Займеннікі:

  •  замест займенніка я выкарыстоўваецца пашыранае ўжыванне займенніка мы, так званае «аўтарскае мы», «мы – сукупнасці»:

Як мы разгледзілі вышэй, розніца ў электраправоднасці дзвюх груп    матэрыялаў будзе залежаць ад іх унутранай структуры.

С. 31. Сінтаксічныя асаблівасці

Спецыфіка навуковага выкладу шырока прадстаўлена разнастайнасцю сінтаксічных канструкцый, якія падзяляюцца па мэце выказвання:

С. 32

  •  пераважнае ўжыванне апавядальных сказаў (з мэтай перадачы інфармацыі);
  •  абмежаванае ўжыванне пытальных і клічных сказаў: Ці змаглі б тады малекулы розных рэчываў перамешвацца? Зразумела, не.
  •  шырокае ўжыванне пабуджальных сказаў (з мэтай запрашэння да сумесных дзеянняў або разважанняў): Дакажам гэту тэарэму. Выведзем гэту формулу, карыстаючыся атрыманымі раней разлікамі.

   С. 33. па складзе:

двухсастаўныя, развітыя сказы, ускладненыя аднароднымі і адасобленымі членамі, складаназалежныя сказы з падпарадкавальнай злучнiкавай сувяззю (дзеепрыметнікавымі, дзеепрыслоўнымі зваротамі ці дзеепрыслоўямі, акалічнасцямі, далучальнымі, пабочнымi i ўстаўнымi канструкцыямi параўнальна-роўназалежнымi зваротамi):

С. 34. Пабочныя словы:

 На думку экспертаў, сёння лiк камп’ютэрных вiрусаў дасягнуў ужо 20 тысяч, але рэальна цыркулююць толькi 260.

Такiм чынам, iнфармацыя, запiсаная на дыску, размяшчаецца канцэнтрычнымi кругамi на яго паверхнi.

Такім чынам, навуковы тэкст падпарадкоўваецца вызначаным кампазіцыйна-структурным правілам, патрабуе лагічнасці і паслядоўнасці выкладу, пэўнага набору лексем. Найбольш складаны для стварэння і засваення….


 

А также другие работы, которые могут Вас заинтересовать

27990. Биогенная нагрузка на агроэкосистему и ее снижение с помощью противоэрозийных инженерно-биологических систем 3.22 KB
  друг с другом и с ОС система приобретает свойства способствующие достижению устойчивости и продуктивности агроландшафта а также охране природы такие системы называют противоэрозионными инженернобиологическими системами водосборов ПИБС. По категориям сложности ПИБС бывают простыми с ложными. Сложные ПИБС подразделяются на определенное число подсистем подсистемы на пахотных природораздельных землях в звеньях гидрографической сети в водоохранных зонах рек и др. Состав формирующихся ПИБС водосборов...
27991. Направления природоохранной деятельности в системе агропромышленного комплекса 2.98 KB
  Алгоритм реализации природоохранной деятельности: 1 природноэкономические особенности хозяйства; 2 прогноз антропогенных изменений природного комплекса и их влияния на развитие хозяйства; 3 система мер комплексной охраны природы на территории хозяйства. Система мер охраны природы на территории хозяйства: сохранение и создание зеленых насаждений в населенных пунктах вдоль рек дорог постройка очистных сооружений предотвращение смыва удобрений в водоемы меры по экономному использованию земель под...
27992. Оптимизация аграрного производства. Баланс биогенных веществ и агробиоценозов 4.71 KB
  Для успешного функционирования данная форма земледелия должна быть дополнена организационными ландшафтноструктурными и законодательными отношениями направленными на создание благоприятных условий хозяйствам решившим перейти на экологическую форму. А именно: обеспечением финансовой поддержки для приобретения необходимого инвентаря биологических средств защиты растений и компенсации потери урожайности в переходный период; оказанием помощи в разработке правовой и нормативной документации и регламентов сертификации...
27993. Оптимизация использования минеральных удобрений и химических средств повышения плодородия 6.59 KB
  Применение органических и минеральных удобрений одно из основных условий повышения урожайности сельскохозяйственных культур а также важное звено технологий их выращивания. Использование удобрений особенно органических позволяет возвращать и вовлекать в круговорот питательные вещества взамен изъятых из агроценозов с основной и побочной продукцией обеспечивая таким образом определенную устойчивость продукционных процессов. Основными причинами загрязнения окружающей среды удобрениями считают несовершенство...
27994. Оптимизация ландшафта с х территорий, как фактор повышения устойчивости агроэкосистем 10.68 KB
  Агроландшафты являются целостными генетически однородными пространственновременными единицами несмотря на то что определенная часть их естественного растительного покрова замена агроценозами Целевая установка сельского хозяйства объективно направлена на получение максимума биологической продукции. Важное условие экологизации сельского хозяйства использование биоценологических экосистемных принципов. В противном случае несоответствие сложившейся специализации сельского хозяйства потенциальным...
27995. Основные виды токсикантов, содержащиеся в пищевых продуктах, тяжелые металлы, остаточное каличество пестицидов, нитриты, радиоактивные элементы, действие токсикантов на человека и теплокровных животных 20.2 KB
  Отравления вызванные живыми микробами попавшими в организм с пищей называют пищевыми токсикоинфекциями. Это сальмонелла кишечная палочка и условно патогенные микроорганизмы. При этих заболеваниях образование микроорганизмами яда токсина происходит в организме. Токсическое действие некоторых соединений на организм человека заключается в способности токсических веществ вызывать отравление организма выражающееся в различных клинико анатомических проявлениях.
27996. Основные с/х ресурсы и их характеристика по зонам Западной Сибири 12.22 KB
  Рациональное использование природноресурсного потенциала с х производства.Для учета и рационального использования климатических ресурсов важно соблюдать соответствие классификаций климата; классификациям сельскохозяйственного производства т. Значение воды на всех стадиях производства сельскохозяйственной продукции общеизвестно. Предотвратить истощение и загрязнение водных ресурсов призваны экологизация промышленного и сельскохозяйственного производства и городского хозяйства очистка природных и сточных вод мелиоративные...
27997. Отрицательное воздействие промышленного животноводства на природные комплексы и их компоненты 3.22 KB
  При переходе животноводства на промышленную основу возникла проблема утилизации навозных стоков и безподстилочного навоза. Вблизи животноводческих ферм образуется огромное скопление навоза происходит нитратное и микробное загрязнение почв растительности поверхностных и грунтовых вод которое в 810 раз превышает естественный фон загрязнения почвенного и снежного покрова. При выборе места для размещения живких комплексов должны быть учтены возможности утилизации навоза и производственных стоков с учетом...
27998. Оценка изменения агроэкологических показателей плодородия почв и их функций: природная сопротивляемость, буферность, способность к биологическому, физическому и химическому самоочищению 5.3 KB
  Это связано со следующими обстоятельствами: охватом антропогенными нагрузками больших площадей иногда практически на 100; малой лесистостью и небольшими площадями луговостепных участков; значительной обнаженностью дефдированностью и эродированностью почвенного покрова; преобладанием определенных видов загрязнения в почве воде и грунтах связанных с удобрениями. Наибольшей буферной емкостью и способностью снижать негативное влияние загрязняющих веществ на растительные и животные организмы обладают почвы с...