70212

Kryminalistyka a jej wybrane elementy

Дипломная

Государство и право, юриспруденция и процессуальное право

Kształtowanie przedmiotu nauki kryminalistyki ma pewny historyczny aspekt, treść którego przed ten czas składa dyskusyjny problem. Przedmiot dowolnej nauki rozwija się, doskonalą się jego treść i metody w odpowiedniości do ogólnego gromadzenia naukowych wiedz i socjalnych warunków rozwoju społeczeństwa.

Другие языки

2015-01-06

723 KB

1 чел.

WYŻSZA SZKОŁA

INFОRMATYKI I ZARZĄDZANIA

z siedzibą w Rzeszоwie

WYDZIAŁ ADMINISTRACJI I NAUK SPOŁECZNYCH

Kierunek:  Bezpieczeństwo Wewnętrzne

Sрeсjalnоść: Bezpieczeństwo i porządek publiczny

Yevhen Tsapar

Nr albumu 46891

Kryminalistyka a jej wybrane elementy.

Рrоmоtоr: dr Kamila Kurczewska

РRAСA DYРLОMОWA LIСENСJAСKA

Rzeszów 2014


Ja niżej роdрisany/a оświadсzam, że składana рrzeze mnie рraсa dyрlоmоwa  „Różniсe kulturоwe w negосjaсjaсh międzynarodowych” zоstała рrzygоtоwana samоdzielnie i nie narusza рraw autоrskiсh innyсh оsób.

Оświadсzam również, że рraсa nie była wсześniej рrzedmiоtem рrосedur związanyсh z uzyskaniem tytułu zawоdоwegо w wyższej uсzelni.

Оświadсzam роnadtо, że niniejsza wersja рraсy jest identyсzna ze złоżоną wersją elektrоniсzną.

.......................................................

data сzytelny роdрis autоra

Оświadсzam, że niniejsza рraсa zоstała рrzygоtоwana роd mоim kierunkiem i stwierdzam, że sрełnia оna warunki dо рrzedstawienia jej w роstęроwaniu о nadanie tytułu zawоdоwegо.

..............................................................

data сzytelny роdрis рrоmоtоra

                                                                           Рrоmоtоr: dr Kamilla Kurczewska  


Wprowadzenie

Kształtowanie przedmiotu nauki kryminalistyki ma  pewny historyczny aspekt, treść którego przed ten czas składa dyskusyjny problem. Przedmiot dowolnej nauki rozwija się, doskonalą się jego treść i metody w odpowiedniości do ogólnego gromadzenia naukowych wiedz i socjalnych warunków rozwoju społeczeństwa. Rozwój procesualnej myśli w końcu XIX st. i palące potrzeby praktyki stworzyły warunki do odnogi od fundamentalnych prawnych gałęzi wiedz wielu specjalnych, które miały najpierw stosowany charakter. To była  medycyna sądowa , kryminalistyka, psychologia sądowa i inne.Po raz pierwszy o kryminalistyce jak system specjalnych wiedz wspomniał Hans Gross w swojej fundamentalnej pracy "Podręcznik sędziego śledczego jako system kryminalistyki "(1892 r.)1. To pierwsza praca, w której były usystematyzowane są nagromadzone taktyczne i metodologiczne wiedze o ujawnieniu przestępstw, są zebrane techniczne środki, które wykorzystywały się dla tego. Hans Gross  nazwał całokształt takich wiedz systemem, a gałąź wiedzy, że ich studiuje, - kryminalistyką. Przedmiot kryminalistyki on wyznaczył tak: "Kryminalistyka w gruncie rzeczy swojej zaczyna się tam ., "gdzie ustalają" ., którym właśnie sposobem występują  przestępstwa? Jak badać te sposoby i ujawniać ich, które były motywy że spowodowały do przestępstwa, która była cel - o wszystkim tym nam nie mówi ani karne prawo, ani proces. Wszystko to składa przedmiot kryminalistyki. Kryminalistyka - to pojęcie, że więcej jak sto lat po temu weszło do nauki i praktycznej działalności do spraw walki z przestępczością. Jego pojawienie jest związane z imieniem austriackiego profesora Hansa Grossa. Od tej pory kryminalistyka przeszła dużą ewolucję w swoim kształtowaniu się i rozwojowi, przeżyła rozkwit - euforię zdobyczy i gorycz zastoju. Dla rozwoju kryminalistyki dołożyły wysiłki dużych plejada uczonych i praktyków, które opracowywały ją oddzielne aspekty i przepisy. Można pewnie twierdzić , że kryminalistyka - to międzynarodowa nauka, co nie ma zasięgów. Dziś kryminalistyka - to samodzielna gałąź specjalnych prawnych naukowych wiedz, która ma swój przedmiot, system, naukowo- uzasadnione przyjęcia i metody rozwiązania naukowych i praktycznych zadań. Kryminalistyka - jedna z niewielu  nauk prawnych, którą słusznie można nazwać nauką o ujawnieniu przestępstw. Właśnie ona daje  organom ściągania  klucz do wiedzy i badania wydarzenia przestępstwa, wyznaczenia jej mechanizmu, ustalenia bezpośrednich subiektów i obiektów materialnego środowiska, które biorą w niej uczestnictwo. Wiedze które  wspierają się na metody i środki kryminalistyki, dają możliwość rozplątywać bardzo skomplikowane zbiegi subiektywnych i obiektywnych czynników, przyczynowe związanych z przestępstwem. W takim razie  kryminalistyka ma priorytet w walce z przestępczością, a jej metody i środki sprzyjają udoskonaleniu działalności państwowych struktur, które spełniają funkcję ochrony porządku prawnego.  Potrzeby praktyki wyznaczają i zadania kryminalistyki, do rozstrzygnięcia których ona wykorzystuje osiągnięcie społecznych, naturalnych i technicznych nauk. Na ich podstawie opracowują się nowe kryminalistyczne  środki i metody zbioru i badania dowodów.

Rozdział 1

Określenie nauki kryminalistyki

  1.  Narodziny i rozwój kryminalistyki  

Żeby określić pojęcię nauki kryminalistyki zwrócimy się do bardzo  krewnej nauki kryminalistyki – kryminologii.Biorąc pod uwagę kryminologie to ona zajmuje się przestępcą ,zjawiskami przstępczości, patologiami ze sfery życia społecznego, natomiast kryminalistyka-to nauka  o metodach i środkach zwalcznia przestępczości i jej zapobiegania2.

Powstania nauki kryminalistyki jest uzasadnione od używania swoła „kryminalistyka”. Słowo to  używane w dwóch   bardzo różnych znaczeniach . W znaczeniu pierwszym możemy  odnieść  do  działalności mającej na celu na zwalczanie przestępczości. Przykładem jest  działalność  organów ścigania , badania prowadzone przez wiele nauk, a zwłaszcza przez medycynę sądową. W rozumienu, słowa „kryminalistyka” – zaczęła istnieć  od tego  czasu kiędy w  społeczeństwie podjęto pierwsze zorganizowane działania ukierunkowane na walkę z przestępczością , a głównie na wykrywanie sprawców przestępstw oraz udowadnianie im winy. Określenie to jednak wydaje się zbyt szerokie i mało precyzyjne . Dlatego współcześnie coraz częściej termin „kryminalistyka” na dzień dzisiejszytermin ten jest pojmowany w innym znaczeniu, a mianowicie - odnoszą do jednej z dyscyplin naukowych . Jako dyscyplina naukowa kryminalistyka powstała  od innych dziedzin nauk prawniczych stosunkowo niedawno ,bo dopiero w XIX wieku , zaś swój pełny rozwój i miejsce w programach studiowania  uczelni  wyższych uzyskała w wieku XX. Sprawa powstania jakiejś naukowej nigdy nie jest problemem, który można określić z dokładnością dni czy nawet miesięcy, albowiem każda nauka rodzi się powoli, powstają z różnych elementów i podzespołów, by w końcu została uznana za pełny, zwarty i jednolity system. Tak też było z powstaniem nauki kryminalistyki3. Dużo stosowanych po dzień dzisiejszy metod i środków identyfikacji było stosowanych przez medyków sądowych już w pierwszej dekadzie XIX wieku ,na przykładzieUniwersytu Jagiellońskiego spotykamy się z pierwszymi wykładami „jak zabójstwa dochodzić, obwinionych przekonać, niewinnych oswobodzić.  Wiele takich metod było stosunkowo wcześniej stosowano przez medyków  większość kryminalistyków uważa medycynę sądową za „matkę kryminalistyki”. Jednakże o powstaniu kryminalistyki, jako w pełni samodzielnej, niezależnej od innych nauki, można mówić dopiero od ostatniego dziesięciolecia wieku XIX, kiedy to upowszechniono prace trzech ludzi ,z których każdego w różnych  krajach uważa się za „ojca kryminalistyki”.

Pierwszym z nich był Alfons Bertillon, twórca antropometrii kryminalnej i innych technik identyfikacyjnych (zmarł w roku 1914). Drugim ekspertem kryminalistyki był Franciszek Galton (1822-1911), twórca nowoczesnego systemu identyfikacji daktyloskopijnej, autor fundamentalnej pracy na ten temat (Finger-Prints-1892).Trzecim człowiekiem  uważanym za ojca kryminalistyki był Hans Gross(1847-1915), austriacki sędzia śledczy , późniejszy profesor uniwersytetów w Pradze, autor książki uznawanej po dzień dzisiejszy za podstawowe dzieło z zakresu kryminalistyki „Podręcznik sędziego śledczego jako system kryminalistyki”. Każdy z tych osobowości  ma ogromny wkład w powstanie i w rozwój nauki kryminalistyki.

Żeby określić pojęcie nauki kryminalistyki  trzeba uwzględniać konieczność odróżnienia tej nauki od bardzo jej bliskiej a jednak innej innej dyscypliny naukowej ,a mianowicie kryminologii. Najogólniej określając różnice pomiędzy tymi dwiema dziedzinami nauk penalnych możemy stwierdzić, że kryminologia zajmuje się przestępczością, zjawiskiem przestępstwa oraz zjawiskami ze sfery patologii życia społecznego, natomiast kryminalistyka jest nauką o metodach i środkach zwalczania przestępczości i zapobiegania jej . W nowoczesnym ujęciu kryminalistyka zajmuje się także opracowywaniem koncepcji zjawisk ze sfery patologii życia społecznego z uwagi na znaczną  nośność kryminogenną wielu z tych zjawisk, a także ze względu na liczne analogie pomiędzy mechanizmami tych zjawisk i wielu przestępstw.Pełne określenie kryminalistyki wymaga wprawdzie uwzględnienia wszystkich jej działów4.

  1.  Eteka w kryminalistyce

Jak zauważają Z.Czeczkot i T.Tomaszewski, jest sprawą oczywistą, że sędziowie, prokuratorzy, funkcjonariusze, policji, biegłi oraz wszyscy,którzy zajmują się działaniami kryminalistycznymi,muszą w swoich codziennych czynnościach nie tylko ściśle przestrzegać norm prawa,ale także kierować się wzgłedami etyki zawodowej5.

Etyka jest to nauka filozoficzna, która formułuje ogólne zasady moralne oraz szczegółowe normatywy ludzkiego działania za pomocą wrodzonych człowiekowi zdolności poznawczych6. Działalność organów ścigania  jest nie możliwa bez dotrzymania moralno-etycznych norm. Normy moralne - to  zachowania zachowania, które ma ogólny charakter, normy morolne idą ze społeczeństwem w trakcie jego ewolucyjnego rozwoju, przyjmuje się opinią publiczną i przejawia stosunek do innych ludzi i do samego się. Moralne normy tworzą się stuleciami, oni udzielają się z pokolenia do pokolenia, przetwarzają się w obyczaje, ogólnie przyjęte reguły i wartości, które zakorzeniają się w świadomości ludzi. Moralne normy nie tworzą się sztucznie, im nie właściwa dokładna reglamentacja i konkretyzacja i tym oni różnią się  od prawnych norm, które tworzą się ludźmi pod pewne cele. Każdy praca nakłada na swoich przedstawicielów specyficzne moralne obowiązki, które uzupełniają moralne założenia ramowe, a w poszczególnych wypadkach i ograniczają ich działanie. Na przykład, wymogi prawdziwości, szczerości, uczciwości, otwartości .Etyka kryminalistyczna, jest bardzo ważna w pracy organów ścigania , ma zauważalny wpływ na zewnętrzną stronę stosunków np z koleżankami, przedstawicielami innych prawnych fachów, obywatelami, które biorą udział w kryminalnym sądownictwie. Moralna ogłada przewiduje twarde przyswojenie i nie klęczące dotrzymanie reguł, tradycji, obyczaji i konwenansu, przyjętego w obcowaniu i zachowaniu człowieka z człowiekiem.Umiejętność trzymania się należnym sposobem w napiętych sytuacjach pokazują ludzie który pracują w organach ścigania. Etyka kryminalistyczna  formuje fachowo-konieczne jakości moralnego oblicza oranów scigania , zabezpieczając ich osobistość przed niepożądanymi wykrzywieniami, nakierowuje jego  działalność w odpowiedniość z moralnymi zasadami.Praca organów ścigania wymaga przewag niektórych szczególnych cech w  etycznym znaczeniu ewidencji tego zawodu. Dominującą wśród tych cech  jest uczciwość. Ona powinna być wzorcem w moralnym stosunku dla całych. Być prosto porządnym człowiekiem dla organów sprawiedliwości  za mało. Tu są potrzebne szczególnezasady, takie jak  pedantyczność, delikatność itp. Przeprowadzając śledztwo  organy sprawiedliwości  spotykają się z kłamstwem, powiedzeniem nieprawdy, nieuczciwością.  Organam należy znać się z fikcyjnymi dokumentami, zmyślonymi argumentami, błędnymi twierdzeniami. Cała trudność polega na tym żeby rozróżnić prawdę i kłamstwo, prawdę i błąd, dobro i niesprawiedliwość.W takich warunkach organy powinni być krytycznymi, obiektywnie ocenić fakty, argumenty, wydarzenia, wypowiedzi ludzi, nie wierzyć  pierwszemu wrażeniu. Zgodnie z zasadą działania zgodnego z etyką zawodową. Ta zasada jest wajważniejsza nawet od zasady praworządności7.

  1.  Definicji Kryminalistyki oraz jej zastosowanie.

Pierwsza definicja kryminalistyki pojawiła się w zeszycie Hansa Grossa „Archiv für Kryminalantropologie und Kriminalistik" w 1898 roku:

„Kryminalistyka jest elementem wiedzy przyrodniczej w prawie karnym; to, co ona wie, czego dowodzi i co chce wykryć, czego uczy i co przedstawia, opiera się na ścisłych podstawach obserwacji. Przedmioty jej badań, jej usług to realia prawa karnego w najszerszym tego słowa znaczenia".

„kryminalistyka bada sposoby i środki dokonywania przestępstw oraz opracowuje metody służące do wykrycia przestępstwa tudzież do ustalenia i ujęcia sprawcy czynu przestępnego"8.

„kryminalistyka to nauka o taktyce i technice popełniania przestępstw, o taktyce i dochodzenia oraz o taktyce i technice zapobiegania przestępstwom"9.

„kryminalistyka to nauka o taktycznych zasadach i sposobach oraz o technicznych metodach i środkach rozpoznawania i wykrywania prawnie określonych, ujemnych zjawisk społecznych, a w szczególności przestępstw ich sprawców oraz udowadniania istnienia lub braku związku pomiędzy osobami i zdarzeniami; a także zapobiegania przestępstwom i innym niekorzystnym, lecz prawnie relewantnym zjawiskom. Nauka ta zajmuje się również strategią przewidywania i przyszłego rozpoznawania oraz zwalczania tych zjawisk, zwłaszcza poprzez zapobieganie ich powstawania i rozwojowi"10.

Według Tadeusza Hanauska jest to nauka o taktycznych zasadach i sposobach oraz o technicznych metodach i środkach rozpoznawania i wykrywania prawnie określonych, ujemnych, zjawisk społecznych, a w szczególności przestępstw i ich sprawców oraz udowadnianiu istnienia lub braku związku pomiędzy osobami i zdarzeniami, a także zapobieganiu przestępstwom i innym niekorzystnym, lecz prawnie relewantnym zjawiskom. Nauka ta zajmuje się również strategią przewidywania i przyszłego rozpoznawania oraz zwalczania tych zjawisk, zwłaszcza przez zapobieganie ich powstaniu i rozwojowi11. Służy ona : zwalczaniu przestępczości, ujawnianiu przestępstw, identyfikacji ujawnionego przestępstwa z przestępcą, zebraniu odpowiednich dowodów winy.

  1.  Funkcje Kryminalistyki

Funkcja rozpoznawcza

Kryminalistyka kilka funkcji realizuje  w praktyce śledczej. Pierwszą takich funkcji jest – funkcja rozpoznawcza.  Ta funkcja opiera się na metodach i środkach pozwalających otrzymania informacji        przedmiocie rozpoznania, o miejscu zdarzenia, o sprawcach. Funkcja rozpoznawcza wyróżnia: rozpoznanie terenowe, środowiskowe, osobowe, problemowe.  Informacje  które się uzyska  wykorzystuje się  w celach, dowodowych wykrywczych i zapobiegawczych. W czynnościach operacyjno-rozpoznawczych policji też jest taka funkcja ma na celu  kontrolę osób zagrażających bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu, rozpoznawanie środowisk kryminogennych czy kontrola graniczna cudzoziemców.

Funkcja wykrywcza

Funkcja wykrywcza kryminalistyki ma na celu wykrycie jakiegoś zdarzenia, skutków, poznać wszystkie okoliczności i mechanizmy zdarzenia oraz powiązać sprawcy przestępstwa ze zdarzeniem. Tadeusz Hanausek definiuje wykrywanie jako ogół działań organów ścigania nastawionych na ujawnianie zdarzenia określonego jako przestępstwo  oraz na uzyskanie informacji pozwalających postawić hipotezę dotyczącą osoby pozostającej  w prawnie relewantnej relacji przyczynowej z tym zdarzeniem, a następnie  na ustalenie takich danych odnoszących się do tej osoby, które pozwalają na jej zabezpieczenie  oraz zebranie  wstępnych materiałów uprawdopodabniających hipotezę sprawstwa tej osoby w stopniu uzasadniającym rozpoczęcie udowadniania.Funkcja wykrywcza obejmuje 3  zagadnienia takich jak: poszukiwanie przedmiotu i informacji; ujawnianie i zabezpieczanie  informacji; powiązanie przedmiotu i przetworzenie na materiał dowodowy. Ta funkcja także wiąże się  z regułą 7 złotych pytań.

Funkcja dowodowa.

To jest  bardzo istotna funkcja kryminalistyki, która  opiera się  na zasadach  kodeksu postępowania karnego, postępowania dowodowego. W tej funkcji przede wszystkim  poszukuje się odpowiedzi na pytanie jaskie używać  środki oraz  metody, aby  czynności  takie jak przeszukania, oględziny, przesłuchania, okazania zostały przeprowadzonejaknajleppiej. Główną myślą tej funkcji jest to, żeby   podejmowane działania przyniosły odpowiednią korzyść  dowodową . Funkcja dowodowa polega na gromadzeniu i sprawdzaniu materiału: czy zostało popełnione przestępstwo, powiżazaniu okoliczności  zdarzenia, powiązanie  osoby podejrzanej  ze zdarzeniem oraz  ustalenie jej osobowości.

 Funkcja zapobiegawcza

Funkcja zapobiegawcza w praktyce śledczej oraz w nauce nazywają jeszcze funkcją prewencyjną, profilaktyczną, mającą na celu zapobiegnięcie, uniemożliwienie  lub utrudnienie  popełnienie przestępstwa. Przykładem może być  fizyczną oraz  techniczną ochrona obiektu, nadzór nad sprawcami przestępstw, eliminację czynników sprzyjających do zwiększenia przestępczości.  Głównym celem jest zapobieganie popełniania przestępstw. Funkcja ta mówi: „ Lepiej zapobiegać  niż zwalczać ”12.

1.5 Działy kryminalistyki

„Taktyka kryminalistyczna polega na ustaleniu drogi w celu udzielenia odpowiedzi na siedem „złotych” pytań w kryminalistyce:

Kto?

Co ?

Gdzie ?

Za pomocą czego ?

Dlaczego ?

W jaki sposób ?

Kiedy ?

Próba odpowiedzi na powyższe pytania pozwala na określenie  metodyki postępowania w celu rozwiązania zagadki kryminalnej a tym samym jakiego rodzaju środki i metody muszą zostać użyte do osiągnięcia”.

„Technika kryminalistyczna składa się z wielu działów które pozwalają na całościowe ujęcie problemu kompleksowego opracowania badawczego dowodów rzeczowych ujawnionych na miejscach czynów przestępczych”.

„Strategia kryminalistyczna – obejmuje:

Wiedzę typu prognostycznego przewidującą kierunki, metody i środki działania przestępców w dalekiej przyszłości;

Wiedzę przygotowującą takie metody, środki i przedsięwzięcia, które byłyby w stanie skutecznie zwalczać tę przyszłą przestępczość ”.

„Metodyka kryminalistyczna – stanowi adaptację taktyki i techniki śledczej obejmuje: ogólną i specjalistyczną wiedzę na podstawie której podejmowane są odpowiednie decyzje polegające na wyborze optymalnej taktyki śledczej. Metodyka kryminalistyczna wykorzystywana jest do zwalczania określonych grup przestępczych”13.

1.6 Zastosowanie kryminalistyki w innych dziedzinach: w postępowaniu cywilnym, gdy zachodzi potrzeba zbadania autentyczności różnych dokumentów, w tym testamentu, umów, oraz wiarygodności zeznań świadka; w działaniach wywiadowczych i kontrwywiadowczych, podczas których wykorzystuje się niektóre osiągnięcia związane z identyfikacją człowieka czy też wykorzystaniem aparatury do zbadania zmian emocjonalnych; w muzealnictwie, badanie autentyczności obrazów; w  historii, badanie i odczytywanie starodruków; archeologii i antropologii, ustalanie wieku zwłok ludzkich; w usługach detektywistyczno-ochroniarskich. Generalnie można przyjąć, że zastosowanie kryminalistyki jest bardzo szerokie.

Rozdział 2

Podstawowe badania techniczne w kryminalistyce

2.1 Daktyloskopia

Daktyloskopia - bardzo dawna z wszystkich obecnych na dzień dzisiejszy ekspertyz. Jej szacowny wiek już dawno przerzucił stuletnią rubież. Lecz, nie zważając na to, główne zasady usuwania "paluszków" z miejsca przestępstwa pozostały w . Sto lat po temu za odciskami palców był znaleziony pierwszy przestępca. W październiku 1902 Francuz Alphonse Bertillon  przybył do mieszkania swojego służącego, uduszeny niewiadomym. Jemu przyszła na myśl myśl zdjąć odciski palców, zachowane na odłamkach rozbitego szkła. Nowa technologia pomogła ujawnić przestępcę. 

 Daktyloskopia zajmuje się naukowymi metodami identyfikowania człowieka na podstawie wyników badań linii papilarnych, czyli listewek znajdujących się na wewnętrznych powierzchniach palców  i dłoni oraz na dolnych powierzchniach stóp.14 

W daktyloskopii przysługje zasada 3N ( Zasada niezmienności,nieusuwalności, niepowtarzalności).

Zasada niezmienności

Indywidualność linii papilarnych, dobrze wyrażona na  zewnętrznych częściach palców, pozwala nawet okiem wyróżnić jeden papilarny wzór od innego. Papilarny wzór, powstając w okresie naradzenia  człowieka i do śmierći  zostaje niezmiennym. Niezmienność wzorów naukowo- objaśnia się zaznaczonymi powyżej właściwościami budowy skóry człowieka. To właściwość potwierdza się milionami badań i szereg  specjalnych eksperymentów.

Zasada nieusuwalności ta asada jeszcze nazywa się zasadą twardości- dotyczy zjawiska regeneracji wraz z naskórkiem wzorów startych lub zniszczonych listewek. Będąc uszkodzonym,  wzór papilarny  ponawia się znów, jeśli uszkodzenia nie poruszyły mięśni warstwy skóry. Papilarne linie skóry palców rąk nie tylko zostają stosunkowo niezmiennymy w ciągu życia człowieka, lecz oni  dobrze ponowiają się  przy uszkodzeniach. Pracując w niektórych zawodach (np.w zawodzie budowlanec, kamieniarz itp.) linii papilarne mogą być częściowo niewidoczne ale oni nieusuwalne.

Zasada niepowtarzalności myśl tej zasady pokazuję , żeby jeden i ten samy wzór linii papilarnych występował u dwóch różnych osób a poza tym linii papilarne są indywidualne.

W kryminalistyce stosuję się wiele różnych podziałów wzorów linii papilarnych:

15

Ryc.1 Podział linii papilarnych

Zródło : ze boiorów CLK KGP

wzory łukowe( bezdeltowe), wzory pętlicowe,(prawe i lewe) , wzory wirowe.16

Oprócz linij papilarnych w śladach daktyloskopijnych występują minucji. Są 21 typów minucji, takich jak np. : styki, punkty, mostki, oczka, haczyki, rozwidlenia, zakończenia, początki.

Ryc.2 Minucje

Zródwo http://www.kryminalistyka.wortale.net/38-daktyloskopia-czesc-1.html

Mechanizm powstania śladów linii papilarnych powstanie śladów linii papilarnych powstaje na skutek kontaktu fragmentu ciała ludzkiego, na którym znajdują się linie papilarne, z podłożem.Gruczoły potowe wydalają pot przez kanalki potowe ,które mają swoję ujścia w grzbietach owych listewek. Substancja potowa która wydostaje się z porów pokrywa powierzchnie linii papilarnych. Powstaje substancja potowo-tłuszczowa . Ta substancja pojawia się podczas dotykania różnych części ciała (włosów,twarzy) najczęściej podczas pocenia17 .

Metody ujawniania śladów linii papilarnych

W kryminalistyce ślady daktyloskopijne ujawnia się metodami chemicznymi,fizycznymi oraz optycznymi.

Metoda optyczna Ślad daktyloskopijny można zobaczyć  okiem, przy zwyczajnym oświetleniu albo  za różnych warunkach oświetleniu (pod różnymi kątami wzroku, w szczególności w  świetle). Takie przyjęcie stosuje się dla ujawnienia objętościowych śladów, widzianych śladów (a niekiedy i słabowidzialnych powierzchniowych śladów), śladów-przedmiotów i tym podobne. Także  metodą  poptyczną  ujawnienia śladów spełnia się za pomocą technicznych środków: powiększających i tych, co stwarza specjalne warunki oświetlenia. Do takich należą: lupy, specjalne lupy z światwem dodatkowym , mikroskopy, elektrolatarki, filtry optyczne, ultrafiolety itp18.

Metoda mechaniczna polega na zastosowaniu proszkowych ujawniaczy.Żeby ujawnić oraz zabezpiezyć ślad daktyloskopijny po powierzchni śladu rozprowadza się cienką warstwę proszku daktyloskopijnego.Do takich proszków zalicza się: grafit,tkanol, tlenki metalu, argentorat, sadza angelska , biel cynkowa. Po ujawnieniu śladu dla zabezpieczenia używają folii daktyloskopijnej, może ona być biała,czarna przezroczysta. Po zdjęiu z tej folii warstwy zabezpieczającej dociska się do pokrytego proszkiem śladu. Ujawnianie powierzchni gdzie mogą znajdować się ślady linii papilarnych  proszkami daktyloskopijnymi . Takie przyjęcie stosują dla ujawnienia również śladów bosych nóg, warg, niektórych rodzajów podeszwy obuwia19.

Metoda cemiczna Do chemicznych metod należy opracowanie powierzchni przedmiotu z gdzie występują ślady  rąk chemicznymi rozczynami. Przeważnie stosuje się dla ujawnienia  śladów w laboratoryjnych warunkach. Od dawna wykorzystują się jak odczynniki-wywoływacze wodny rozczyn  srebra, także rozpowszechnioną metodą są oddziaływanie na ślad roztworem allaksanu, paami jodu czy nawet azotanem srebra20.

2.2 Traseologia ( Badania śladów stóp i pojazdów )

Traseologia to dziedzina techniki kryminalistycznej zajmijąca się badaniami śladów przemieszczania się osób,zwierząt oraz pojazdów wykorzystywanych przez osoby21.

Śladami stóp ludzkich jest odzwzorawanie stóp obutych, odzianych lub bosych pozostawione w podłożu miękkim lubna podłożu twardym.Identyfikacją osób na podstawie śladów stóp bosych zajmuje się dermatoskopia.Powstają ślady stóp w trakcie zetknięcia się stopy z podłożem (gleba piaszczysta,gliniasta) sypki śnieg,deski,beton,panele podłogowe.

Ślady powierzchniowe powstają na podłożu twardym. Nawarstwiona substancja zastawia się na podeszwie albo odwarstwiona podeszła zabiera coś z podłoża.

Ślady wgłębione powstają wtedy, kiedy ślad podeszły zostaje na podłożu miękkim.

Także w traseologii jest pojęcie ścieżka chodu: to ślady pozostawione na miękkim podłożu pod różnym kątem, kierunkiem,wielkością. Po tych oznakach sporządza się ichnogram. (ścieżka chodu)22.

 Ryc.3 Ścieżka chodu

                                       Zródło http://www.kryminalistyka.wortale.net/44-traseologia.html 

Znaczenie śladów  traseologicznych  człowieka wyznacza się użyciem ich dla otrzymania informacji o wydarzeniu przestępstwa i możliwością identyfikować przestępcę, albo obuwie, którę było na miejscu zdarzenia. Czyli otrzymać informację , pożyteczne dla ujawnienia przestępstwa i ustalenia przestępcy.

Na miejscu zdarzenia po śladom nóg można wyznaczyć:

w którym kierunku poruszali się przestępcy;

- do których przedmiotów oni podchodzili;

- ile osób  uczestniczyło w dokonywaniu przestępstwa;

- jakie  działania  przestępcze byli wykorzystywane ;

- rodzaj obuwia ;

- czy zostawione ślady odnóż przy chodzie, biegu, skokach, ciosach nogą;

- z którą szybkością poruszał się przestępca, gdzie zatrzymywał się 23.

Badania śladów pojazdów Ślady pojazdów - to ślady, które odzwierciedlają zewnętrzną budowę części pojazdu : ślady-odzwierciedlenia (ślady kół na gruncie); przedmioty, co wyróżniło się od pojazdu (części, szkło); substancje (plamy smaru). Kołowy transport zostaje ślady statycznego pochodzenia - ślady turlania, a podczas drastycznego hamowania stwarzają się ślady dynamicznego pochodzenia - ślady hamowania. Ślady transportu samochodowego zostają pod postacią odcisków bieżnika. Oni mogą być objętościowe (na śniegu, glinie, innym gruncie) i powierzchowne (na drodze) .Za  pomocą sladów pojazdu można dowiedzić się : typ, markę, model pojazdu,  utożsamić pojazd albo jego część; ustalić niektóre okoliczności przestępstwa, (kierunek ruchu, długość drogi hamowania, szybkość hamowania, mechanizm i charakter uszkodzeń). Badania  śladów pozwala wyznaczyć: kolej (odległość między średnimi liniami śladów kół, ustalonych na jednej osie), bazę (odległość między przednimi i tylnymi osiami), ilość osi i kół, szerokość wyścigowej dróżki, długość koł.

24

Ryc.4 Ślady traseologiczne pojazdu

Zabezpieczanie śladów pojazdów.

 Przy zabezpieczaniu śladów stosuję się najpierw procedura fotografowania (fotografia kryminalistyczna. Fotografować należy tak, żeby był witoczny cały ślad , styl taki nazywa się – panorama  liniowa. Po sfotografowaniu śladów wykorzystuję się masa gipsowa dla zabezpieczania śladu. Zatem następuje procedura opisania w protokole co się ujawniło i zabezpieczono. Przy opisaniu śladów kół pojazdów podaję się :

-  ślady kół w miejscu zdarzenia  i ich rodzaj;

- długość śladów kół i ich konfiguracja;

- szerokość odzwierciedlenia wyścigowej dróżki;

- maksymalna głąb objętościowych śladów;

- budowa rysunku bieżnika;

- odzwierciedlenia właściwości powierzchni szyny, ich forma, rozmiary, rozkłady.

2.3 Badania broni palnej i śladów jej użycia (balistyka )

Broń palna - bronią palną jest niebezpieczne dla życia lub zdrowia urządzenie, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego, jest zdolne do wystrzelenia pocisku lub substancji z lufy albo z elementu zastępującego lufę, a przez to do rażenia celów na odległość, z zastrzeżeniem25.

Broń palną można podzielić według następujących rodzajów :

za docelowym przeznaczeniem - bojowa (karabiny, karabinki, automaty, pistolety, rewolwery, karabiny o lufie gładki specjalnego i bojowego przeznaczenia i tym podobne), myśliwska (karabiny różnych systemów, myśliwskie karabinki, sztucery), sportowa (treningowa i docelowa broń - małokalibrowe karabiny, sportowe pistolety)26

  •  za stopniem automatyzacji- nieautomatyczna, automatyczna, samoładująca;

- za sposobem ładowania

- pod względem ilości luf - jedno-,dwo- i wielolufowa;

- pod względem ilości ładunków - jedno- i niedoładowana;

- za konstruktywnymi właściwościami lufy - o lufie gładki,

  •  za kalibrem - małokalibrowa (do 6,5 mm), średniego kalibru (6, 5-9 mm) i ciężkiego kalibru (ponad 9 mm);
  •  za sposobem wyrobu - fabryczna, chałupnicza (zrobiona majstrem-rusznikarzem albo specjalistą w chałupniczych warunkach, bez dotrzymania ustalonych standardów i, z reguły, niewielkimi partiami) i „ręcznej roboty” (wyrabia się, z reguły, z istniejących materiałów, a niekiedy z cząstkowym stosowaniem oddzielnych części fabrycznego wyrobu.

Niestandardowa broń ma są pewne konstruktywne odchylenia w porównaniu do standardowej broni analogicznego typu - mniejszą długość "lufy czy łoża. Do tej grupy należą wielolufowe pistolety i rewolwery, obcięcia karabinów i myśliwskiej broni. Duże znaczenie ma pytanie o kryteriach rozgraniczenia obcięć i rodzajów broni, z których oni są zrobione. Ujawniono, że skracanie lufy myśliwskiej, poza którą karabin traci balistyczne właściwości myśliwskiej broni i nabiera oznak innej broni - bojowego, przeznaczonego dla wrażenia żywego celu na bliskiej odległości. Nietypowa broń również różni się niestandardową konstrukcją, lecz główną jej właściwością jest maskowanie pod dowolne bytowe rzeczy - długopisy, parasole. Do tego typu należą również urządzenia dla strzelania, przerobione z budowlany montażowych i startowych pistoletów.

Bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego27 .

Bronią palną sygnałową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego, jest zdolne do wystrzelenia z lufy o kalibrze nie mniejszym niż 25 mm substancji w postaci ładunku pirotechnicznego celem wywołania efektu wizualnego lub akustycznego28 .

Bronią palną alarmową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego, wywołuje efekt akustyczny, a wystrzelona z lufy lub elementu ją zastępującego substancja razi cel na odległość nie większą niż 1 metr29 .

Balistyka We współczesnej  nauce kryminalistycznej istnieją kilka myśli czym się zajmuję balistyka?  Lecz cali oni zgadzają się w jednym: że jednym z przedmiotów zainteresowania  jest  broń palna i ślady jej działania. Na dzień dziesiejszy więcej przestępstw dokonują się z zastosowaniem broni palnej. To powiązano przede wszystkim tym, że  rynek broni palnej stanął liberalniejszym, a także pojawiły się więcej możliwości dla otrzymania broni bezprawną drogą.

Balistyka bada :

a) ręczną broń palną i jej części;

b) amunicję broni palnej - jak wyposażone, tak i ich składniki ,

c) ślady-uszkodzenia przy wystrzelaniu z  broni palnej;

d) inne amunicje (granaty, miny), ich części, ślady ich stosowania;

e) wybuchowe urządzenia, wybuchowe substancje i ślady ich stosowania30.

                 

Ryc.5 Badanie amunicji                      Ryc.6 Badanie pocisku

Żódło : katalog Magtech                     Żódło : katalog Magtech

Badają broń palną i ślady jej  użycia decyduje  szereg pytań. Pierwszą grupę składają pytania, skierowane na ustalenie właścicela  broni palnej, technicznego stanu broni i amunicji (na przykład, czy jest  przedmiot bronią palną, czy sprawna broń i przydatna  do strzelania, czy postrzał był popewniony z badanej broni).

Do drugiej grupy należą pytania, związane z ustaleniem przynależności części broni i amunicji albo ich części . Trzecią grupę składają pytania, rozwiązanie których skierowano identyfikowanie broni (na przykład, czy z jednego rodzaju broni był  strzał , czy z różnych egzemplarzy broni  ujawnione na  miejscu zdarzenia). W czwartej grupie wyświetlają się  problemy, rozwiązanie których skierowano jakie były  okoliczności stosowania broni.31

Zabezpieczanie broni palnej i jej części.

Znalezioną broń palną na miejscu zdarzenia powinno się sfotografować ,  pokazać połażenie na szkicu, opisać w protokole ogłedzin.Ogłędziny broni dokonuję się z ostrożnością , ponieważ na tej broni mogą się znajdować ślady kryminalistyczne( odbitki palców, mikroślady… itp.).Rozpoczynająć ogłędziny należy :

  •  sprawdzić , czy w komorze nabojowej znajduje się nabój;
  •  przełączyć bezpieczniik w położenie „bezpieczne”;
  •  wyjąć magazynek;
  •  usunąć nabój z komory nabojowej lub bębenka;
  •  ujawnić i zabezpieczyć ślady kryminalistyczne (linii papilarne, ślady zapachowe itd.).

W protokole ogłedzin miejsca zadarzenia uwzgłedzic :

  •  miejsce ujawnienia i położenia broni;
  •  stan załadowania broni;
  •  położenia bezpiecznika;
  •  czy są inne ślady;
  •  uszkodzenia czy brak części broni32.

Zabezpieczanie procesowe broni palnej i śladów jej użycia Zabezpieczanie procesowe polega na sporządzaniu protokołu ogłedzin. W protokole opisuję się wymiary, wygląd, rodzaj, znaki fabryczne, miejsce ujawnienia,sposób ujawnienia i technicznego zabezpieczenia. Po zrobieniu tych czynności ślady sięfotografuje i umieszcza się obok nich tabliczkę z numerem. Także dołącza się metrykę z opisem śladu, czynność procesowa numer, czas  miejsce przeprowadzenia czynności procesowej oraz dane służbowe prowadzącego czynność i dane technika kryminalistyki który zabezpieczał ślad.  

2.4 Osmologia

W ostatni czas w środkach masowego przekazu spotykają się zawiadomienia że, do rozstrzygnięcia konkretnych zadań ujawnienia  przestępstw przedstawiciele organów ścigania przysługują  się do usług psychoterapeutów,hipnotyzerów,innych specjalistów. Pozytywne wyniki użycia nietradycyjnych wiedz nie znajdowały odpowiedniego procesualnego umocowania. Osmologia  jeden z nowych nurtów w kryminalistyce, treść jej polega na usuwaniu, przechowywaniu i użyciu zapachowej informacji w celu ujawnienia przestępstwa. Nie ma przestępstwa bez śladów. Oni zawsze zostają na miejscu zdarzenia w rezultacie współdziałania materialnych obiektów, jak dowód przestępstwa . To, najpierw, duża grupa śladów człowieka, narzędzi i środków do popełnienia przestępstwa, przedmiotów przestępczego zamachu, rzeczy i przedmiotów, co towarzyszy przestępcę; obiektów materialnej sytuacji miejsca zdarzenia , przygotowania i ukrycia przestępstwa. Wszystkie nazwane ślady zawierają różne informację i służą oni środkiem udowadnianiem przestępstwa , miejsca, czasu, sposobu spełnienia przestępstwa, winy oskarżanego.

Ślady-źródła zapachu, dzielią się na dwie dgrupy: ślady-źródła zapachu człowieka i ślady-źródła własnego zapachu. W  praktyce organów ścigania najbardziej rozpowszechnione to ślady-źródła zapachu człowieka. W obecnej chwili większość uczonych i praktyków uważa, że po zapachu, wycofanemu z powierzchni tych czy innych przedmiotów, z którymi zderzał się przestępca, i zachowanemu w specjalnej tarze, poszukiwawczy pies bezbłędny może zpomylić się ze śladem zapachowym. Toż  eksertowi kynologii koniecznie znać trzeba całe koło materialnych obiektów, co może być śladami-źródłami zapachu człowieka33.

Zapachową informację o człowieku mogą nieść różne przedmioty: а) twarde i płynne części - kawałeczki tkanki, włosów, krew, potowo-tłuszczowa substancja, sperma, ślina i inne wydzielania, związane z jego fizjologiczną działalnością; b) przedmioty, co znajdują się w stałym kontakcie z człowiekiem - odzież, obuwie,  rzeczy osobiste , na przykład okulary, portfel, klucze od mieszkania, zapalniczka, długopis, zapałki, teczka, damska torba; przedmioty toalety - grzebień, nosowa chusta, parasol itp; c) obiekty tymczasowego kontaktu z ciałem człowieka - narzędzie spełnienia przestępstwa, przedmioty pracy i instrumenty; rzeczy materialnej sytuacji i grunt, których dotykał człowiek bezpośrednio albo pośredni w trakcie popełnienia przestępstwa. Na przykład,  ślady zapachowe człowieka tworzą się przy bezpośrednim ruszaniu przedmiotu bosą nogą albo pośrednim, kiedy człowiek idzie w obuwie34.

Wykorzystanie psa tropiącego w osmologii

Użycie zdolności zwierząt, w szczególności, psów: przy poszukiwaniu i ujawnieniu narkotycznych i  wybuchowych środków silnie działających i trujących substancji w punktach przejścia granic, w portach lotniczych, na dworcach kolejowych, kontrolno-przejściowych punktach; przy produkcji przeszukania mieszkań , pojazdów, ładunków i innych obiektów; przy wizji lokalnej itp.

  •  przy poszukiwaniu i ujawnieniu broni, amunicji, wybuchowych substancji w zaznaczonych powyżej miejscach, a także w zaminowanych budynkach mieszkalnych, administracyjnych domach, samolotach, popędach, parowcach, pojazdach , na zaminowanych drogach.
  •  przy poszukiwaniu i ujawnieniu wystrzelonych pocisków , trupów zwłók , zwierząt i ich części; żywych ludzi w miejscach katastrof,awarii, katastrof, przy klęskach żywiołowych i innych nieszczęśliwych wypadkach; przy spełnieniu przestępczych działań, związanych z kradzieżą dzieci i dorosłych w celu wymuszania;
  •  przy poszukiwaniu  wyrzuconych czy schowanych przestępcą osobistych czy skradzionych rzeczy35.

36

Ryc.7. Pies tropiący do poszukiwania sladów

Zródło: ze boiorów CLK KGP

Zabezpieczanie śladów zapachowych

Zabezpieczania śladu zapachowego pobranego na miejscu zdarzenia w materiał dowodowy następuje poprzez jego zabezpieczenie37 podczas podczas ogłedzin miejsca lub rzeczy. Zabezpieczanie śladów zapachowych jast bardzo ważną czynnością ponieważ ma istotny wpływ na wynik badań . Kiedy materiał zapachowy jest nieprawidłowo zabezpieczany on  powoduje utratę materiału. W sytuacjach niecierjących zwłoki laboratoria kryminalistyczne mogą skierować swoich specjalistów na miejsce zdarzenia w celach dokonania zabezpieczenia śladów zapachowych.

38

Ryc.8 Pochłaniacze zapachów TZMO

Zródło : ze boiorów CLK KGP

Żeby zabiezpieczyć ślad zapachowy potrzebno mieć odpowiednie wyposażenia, takie jak :

  •  tampony zapachowe TZMO o zunifikowanych rozmiarach (12х30 cm);
  •  wyjałowione słoiki szklane z zakrętką typu twist o pojemności ok. 1 l;
  •  nowa spożywcza folia aluminiowa;
  •  wyjałownione pęsety lub szczypcze ze stali nierdzewnej o długości co najmniej 30 cm;
  •  lateksowe rękawiczki jednorazowe;
  •  sprzyczkiwacz z wodą destylowaną39.

Rozdział 3

Wybrane czynności kryminalistyczne  na miejscu zdarzenia

3.1 Oględziny miejsca zdarzenia.

Ogłędziny są czynnością, która nie może być utożsamiana wyłącznie z wykorzystaniem zmysłu wzroku.Ogłedziny polegają nie tyle na oglądaniu, ale na spostrzeganiu. Jako istotna czynność dowodowa i jedno z pierwszych żródeł informacji o przestępstwie i przestępcy, ogłedziny nie mogą być i nie są zwykłym oglądaniem,lecz spostrzeganiem40.Podstawą prawną ogłedzin jest art. 207§ 1 k.p.k. Treść tego przepisu : „w razie potrzeby przeprowadza się ogłedziny miejsca,osoby lub rzeczy41.

Ogłedziny prowadzi się w sprawach o takich  przestępstwach, jak zabójstwo, zgwałcenie, rozbój, kradzieże, naruszenia przepisów bezpieczeństwa ruchu drogowego i tym podobne. Od jakościowego jego przeprowadzenia w znacznej mierze zależy sukces postępowania . Główne zadania, które stoją przed prganem procesowym, kiedy on preprowadza ogłedziny to przede wszystkim jego ujawnienie, czyli ustalenie faktu dokonywania przestępstwa i podejrzanego. Przed organem procesowym obowiązuje realiowanie  zasady „siedmu złotych pytań”42:

  •  Kto? - osoby jaki uczestniczyły w zdarzeniu;
  •  Co ? - ustalenie rodzaju zdarzania(wypadek,przestępstwo,kolizja) i ich skutki;
  •  Gdzie ? - miejsce zdarzenia( miasto, wieś, teren otwarty lub zamknięty);
  •  Za pomocą czego ? - jakie środki techniczne były zastosowane dla „osiągnięcia celu”;
  •  Dlaczego ? - motyw,przyczyna,pobudka;
  •  W jaki sposób ? - jakimi narzędziami było dokonany czyn zabroniony;
  •  Kiedy ? - przybliżony albo dokładny czas dokonania czynu oraz jego trwanie.

Koło tych pytań w każdym razie  może  zmieniać się, zależnie od rodzaju przestępstwa i okoliczności sprawy. Na przykład, w sprawie o kradzieży towarów z sklepu ze złamaniem oknien powstają trochne inne pytania , z jakiej strony (z zewnątrz czy od wewnątrz) jest rozbita szyba, jakim sposobem to zrobiono; czy pozostały na niej ślady palców; czy rzeczywiście dokonano kradzież towarów albo miała miejsce jej inscenizacja; ile były przestępców; czy nie pozostały, w szczególności, ślady ich nóg(ślady traseologiczne albo inne ślady),  czy korzystały tam oświetleniem i którym właśnie; jak pakowały i wynosiły skradzione towary; czy korzystały z środków transportowych itp.

Metody prowadzenia ogłedzin.

Ogłedziny przeprowadza się  metodą dośrodkową i odśrodkową43. Właściwość pierwszej metody  polega na tym, że podczas ogłedzin tą metodą ani organ procesowy, ani inne uczęstniki  nie dotykają się , z reguły, przedmiotów! śladów, nie poruszają ich z miejsca. Przedmioty w miejscu oględzin przebywają w stanie statyki, a organprocesowy i inne uczestniki  tylko uważnie obserwują wszystkie przedmioty, ślady, ich oznaki, stan, położenie . Niekiedy takiego przeglądu organ procesowy analizuje "mechanizm" zdarzenia, czyli za rozkładem różnych przedmiotów i śladów składa sobie wyobrazenie co mogło się wydarzyć. Przeprowadzając ogłedziny, organ procesowy zwraca uwagę na  ślady, zwłaszcza na przedmioty, które były obiektem przestępczego zamachu, na narzędzie przestępstwa, ślady przestępcy i transportu, którym on korzystał, na rzeczy, które indywidualizują osobę przestępcy i tym podobne. A także obowiązkowo zwrócić uwagę (na przykład, nieobecność krwi koło zwłok ). Ogłedziny kończą się   uogólnianiem i oceną całych ujawnionych i zabezpieczonych danych. Do tego docelowo załączyć świadków, specjalistów, organów ścigania , prokuratora, przedstawicieli społeczeństwa, które pomagały śledczemu podczas przeprowadzenia ogłedzin. Jeśli będzie ustalono, że jeden z punktów  ogłedzin jest niezrealizowany to powinno  jeszcze raz obejrzeć  miejsce zdarzenia czy oddzielne obiekty. Kontrolny przegląd daje możliwość usunąć całe uchybienia, które później będzie niemożliwie skorygować. W praktyce śledztwa spotykają się wypadki przeprowadzenia ponownej kontroli miejsca wydarzenia. Kiedy, na przykład, pierwszy przegląd był przeprowadzony w niesprzyjających warunkach organ procesowy może znów obejrzeć miejsce zdarzenia na ogół albo jego oddzielne elementy, żeby ujawnić dane, które mogły być nie ujawnione przedtym.

Dokumentacja oględzin

Najpierw składa się protoków ogłedzin44. Organ procesowy składa jego po dokonaniu ogłedzin. Podczas przeprowadzania ogłedzin sporządza sobie  notatki dla przyszłego protokołu. Składa się protokół na miejscu zdarzenia, a nie w gabinecie śledczego, bo w trakcie napisania jego nierzadko powstają wątpliwości co do tych czy innych okoliczności, które mogą być z pewnością rozwiązane tylko na miejscu zdarzenia. Protokół  ma duże znaczenie, ponieważ on jest źródłem dowodowym dla tego okazują się wysokie wymogi przy jego sporządzaniu. W szczególności, on powinien być napisany poprawnie, dokładnie, jasno i dostępnie. Składa się protokół z trzech części; wstępnej, opisowej i końcowej45. We wstępnej części opisuję się; gdzie, kiedy, kto, o której godzinie, w obecności kogo i na jakich podstawach prowadziły się oględziny. Rówmież należy wskazać okoliczności, przy których przeprowadzono oględziny : warunki oświetlenia, pogoda, temperatura powietrza i tym podobne. W opisowej części konsekwentnie zaznaczają wszystko, co było ujawniono i zabezpieczono podczas oględzin. Opisują zasięgi i ogólną charakterystykę obejrzanego miejsca, wejścia czy wyjścia, dane o drodze przestępcy, dokładne położenie przedmiotów z zaznaczaniem ich najważniejszych oznak. W końcowej części protokołu zaznacza się : jakie przedmioty były wycofano, jak oni są spakowane i gdzie skierowane, komu zrobione odciski,  rodzaje i  warunki przeprowadzania fotografii kryminalistycznej i tym podobno. Dodatkami do protokołu przeglądu mogą być plany albo schematy miejsca wydarzenia, kreślenia oddzielnych przedmiotów na nim (agregatów, mechanizmów) i tym podobne. Oprócz prokokołu organ procesowy wykorzystowuję szkice, plany i schematy46 mogą być ogólne i oddzielnymi (miejsce wydarzenia albo jego najważniejszą część na przykład, pokój, gdzie dokonano przestępstwo). Dla ramowych planów organ procesowy  wykorzystuje gotowe mapy zaludnionego punktu albo plany komunalnych mieszkań, wnosząc tam potrzebne informacje.

Dla przykładu pokazuję szkic kryminalistyczny miejsca znalezenia zwłok.

47

Ryc.9.Szkic kryminalistyczny miejsca znalezenia zwłok

Zródło:  http://www.kryminalistyka.wortale.net/37-ogledziny.html  (oględziny)

3.2 Eksperyment kryminalistyczny

Eksperyment-celowe wywołanie jakiegoś zjawiska w sztucznych,zwłaszcza laboratoryjnych warunkach w celu zbadania jego przebiegu lub umyślnie zestawienie warunków w celu poznania skutków,sprawdzenia przypuszczalnych skutków48.

Eksperyment kryminalistyczny jest cznnością dowodową, wykonaną według wypracowanych przez kryminalistykę reguł i zasad taktyczno-technicznych.Czynność ta poega na doświadczonym sprawdzeniu lub otworzeniu przez ogran procesowy przebiegu zdarzeń lub ich fragmentów49.

Cele eksperymentu kryminalistycznego:

- sprawdzić możliwość postrzegania dowolnych zjawisk w pewnych warunkach;

- ustalić mechanizm albo oddzielne elementy popełnienia przestępstwa;

- sprawdzić  wersję śledcze  i realne istnienie konkretnych faktów, zjawisk.

W kryminalistyce są trzy rodzaje eksperymentu  kryminalistycznego:

eksperyment kryminalistyczny, co daje możliwość ustalić fakt zmysłowego postrzegania dowolnych zjawisk, czyli skierowany na sprawdzenie stanu organów uczuć człowieka (oskarżonego, podejrzanego, poszkodowanego, świadka). Na przykład, sprawdzenie możliwości słyszeć, widzieć );

eksperyment kryminalistyczny, co daje możliwość wyznaczyć, czy może konkretna osoba popełnić jakiś działania . Na przykład, podołać konkretną przeszkodę, przeniknąć przez otwór; czy umie korzystać narzędziami, instrumentami dla wykonania pracy, dopuszczalnie, otworzyć zamek wytrychem, złamać drzwi itd. Niekiedy taki eksperyment nazywają sprawdzeniem fachowych nawyków, w tej liczbie przestępczych (na przykład, czy potrafi osoba wyrobić fałszywą monetę);

eksperyment kryminalistyczny, co pozwala ustalić możliwość istnienia pewnego faktu albo mechanizmu jego powstania (na przykład, spełnienie strzału z broni bez nacisku na spust, samozapalanie się pewnego płynu i tym podobne). Uczestnikami eksperymentu mogą być: śledczy, pracownicy organów dochodzenia, prokurator; oskarżony, podejrzany, świadek, poszkodowany; świadkowie, społeczność50.

Przygotowanie i taktyka przeprowadzenia eksperymentu kryminalistycznego.

Przed początkiem sprawdzenia, organ procesowypowinien koniecznie zrealizować ponowną albo dodatkową kontrolę, wyznaczyć możliwe punkty  fotografii kryminalistycznej  i sprawdzić czy nie zmieniło się miejsce zdarzenia . Oprócz przeprowadzenia zaznaczonych działań, przy spełnieniu przygotowania prowadzący badania powinien:

  1.  wyznaczyć skład uczestników eksperymentu kryminalistycznego.
  2.  wyznaczyć czas przeprowadzenia;
  3.  przygotować konieczne techniczne środki kryminalistyczne;
  4.  transport oraz środki wspomagające (manekiny, makiety i tym podobne);
  5.  przeprowadzić instruktaż uczestników eksperymentu kryminalistycznego, wyjaśnić im cel i tryb jego przeprowadzenia,  prawa i obowiązki51;

Skończywszy przygotowawcze działania i przybywszy razem z uczestnikami eksperymentu do miejsca, prowadzący badania  proponuje pokazać osobie podejrzanej  drogę do miejsca zdarzenia, potem wszystcy uczestnicy rozpoczynają ruch za wskazaną  trasą52. Osoba przesłuchana musi iść z przodu grupy i samodzielnie wskazywać kierunek i drogę działania przestępczego, zwracająć uwagę na punkty orientacyjne miejscowości i miejsca, związane z okolicznościami zdarzenia. Podejrzanemu mogą zadawać się pytania odnośnie do oddzielnych stron i detali sytuacji w miejscu, przemian, które odbyły się, o konkretnych przedmiotów i ich związku z okolicznościami przeprowadzonego eksperymentu. Całe wyjaśnienia i działaniu osoby podejrzanej sprawdzają i zanoszą  do protokołu. W wypadkach, jeśli poprzednie  słowa podejrzanego nie uzgadniają się z realną sytuacją i jego wyjaśnieniami w miejscu, prowadzący badania  proponuje wyjaśnić przyczyny takiej rozbieżności. Jeśli osoba podejrzana  napolega na swoich wyjaśnieniach , to eksperyment  przedłuża się , a jeśli oświadczy, że jego poprzednie wyjaśnienia są nieprawdziwe i zrezygnuje z nich, to eksperyment się wstrzymuje i  przeprowadza się  przesłuchiwanie powtórne z sporządzaniem odpowiedniego protokołu. W takim wypadku koniecznie odnotować fakt, że przesłuchany nie potrafił wskazać miejsce i sytuację wydarzenia, co sprawdza się i odmówił się z wyjaśnień, które on podawał . Jeśli podejrzany wskazuje na nową działkę miejscowości albo pomieszczenia, gdzie znajdują się te czy inne ślady przestępstwa (zwłoki ludzkie, narzędzia przestępstwa, kradzione rzeczy), o których przedtem on nie zawiadamiał, koniecznie przerwać przeprowadzenieeksperymentu kryminalistycnego i przeprowadzić z tym samym  składem uczestników,  przegląd nowego miejsca i ujawnionych śladów, sporządzić  protokół oględzin, a potem zacząć  przeprowadzić eksperyment kryminalistyczny.  

                       53

Ryc.10. Eksperyment kryminalistyczny miejsca znalezienia zwłok.

Żródło: http://cripo.com.ua/?sect_id=6&aid=70663 (Ukraina kryminalna).

Eksperyment a oględziny

Oględziny są konstatacją tego, co jest zastane i co nie może być zmienione przed utrwaleniem przez organ procesowy . Celem oględzin jest ujawnienie i utrwalenie śladów oraz uzyskanie z nich środków dowodowych, a taże zabezpieczenie i wyłączenie śladów do badań porównawczych54.Cechami wspólnymi  eksperymentu i oględzin to:

  •  organ procesowy przeprowadza obie czynności;
  •  protokolarny sposób obu czynności ;
  •  możliwość przeprowadzenia czynności fragmentycznych przesłuchań albo innych czynności.

3.3 Oględziny zwłok na miejscu zdarzenia

Za zwłoki ludzike uważa się: ciało osoby zmarłej,części ciała osoby zmarłej w wyniku nagłego wydarzenia, bez względu na stopień zdeformowania, które pozwalają na identyfikację osoby zmarłej, ciała dzieci martwo urodzonych, bez względu na czas trwania ciąży. Za szczątki ludzikie uważa się: pozostałości zwłok, wydobytych przy kopaniu, pogłębianiu grobu lub innych okolicznościach; odłączone poszczególne części ciała ludzkiego inne niż wskane w ust. 1 pkt.2 ; popioły powstałe w wyniku spopielenia zwłok55.

W  wypadkach, kiedy ujawniają zwłoki ludzkie z uszkodzeniami albo podejrzeniem na  śmierć, na miejsce  zdarzenia dla wyjaśnienia okoliczności kierują przedstawicielów rganów ścigania  . Miejsce zdarzenia to  terytorium czy pomieszczenie, gdzie bezpośrednio odbyło się zdarzenie. miejsce wydarzenia. Wizja lokalna - to  niezwłoczne  działanie organów ścigania , które ma niezwykle duże znaczenie, ponieważ  jest najważniejszym źródłem otrzymania dowodów popełnionego przestępstwa. Zadaniem  organów ścigania  podczas wizji lokalnej jest wyjaśnienie pewnego koła pytań, które pomagają przestudiować okoliczności sprawy.

1) czy miało miejsce przestępstwo, istota zdarzenia;

2) czy było przestępstwo popełnione tam, gdzie odbywały się ogledziny, czy w innym miejscu;

3)  drogą przeniknęcia przestępcy na miejsce zdarzenia;

4) ile było podejrzanych oraz ich charakterystyczne oznaki;

5)  cel przestępstwa;

6)  czas na miejscu zdarzenia  przestępców i poszkodowanych;

7) czas  dokonania  zdarzenia;

8) czy pozostawiły po sbie przedmioty oraz ślady przestępstwa;

9) kto widział czy słyszał to, co odbywało się na miejscu zdarzenia;

11) ujawnienie, zbiór, fiksowanie, poprzednie badanie dowodów zebranych na miejscu zdarzenia56.

Oględziny zwłok ludzkich na miejscu zdarzenia powinny być przeprowadzone z udziałem biegłego medyka sądowego. Ale samą czynność ogledzinową przeprowadza organ procesowy. Do oględzin  miejsca zdarzeniu załączają świadków, którymi mogą być osoby (nie mniej dwóch) nie zainteresowane w wynikach  sprawy oraz tych , które po raz pierwszy znalazwy  zwłoki albo znały poszkodowanego  przedtem. Jeśli  jest potrzebne, to organ procesowy  może załączyć również odpowiednich biegłych w sprawach inżynierii, techniki samochodowej oraz  innych fachowców. Nierzadko zapraszają się również pracownicy policji ze psem służbowym .  Uczestnicy  oględzin powinni zachowywać się tak, żeby ślady przestępstwa nie były uszkodzone. Po zawiadomieniu o zdarzeniu organ procesowy powinien natychmiast konkrekne wskazówki podledłym pracownikom  o zabieczpieczenie i ochronę miejsca zdarzenia  oraz o koniecznośći dotrzymania takich postępowań:

1) do przyjazdu  grupy oględziniowej nie dotykać zwłoki i przedmioty  wokół jego w wypadkach, kiedy nie ma wątpliwości w tym, że osoba zmarła i nie potrzebuje bezzwłocznej pomocy lekarskiej;

2) jeśli trzeba, przesunąć ciało (wypadek drogowy, zwoki w  wodzie  i tym podobne), zapisać osoby , które brały udział w tym;

3) użyć działania zabezpieczające  co do zachowania położenia zwłok   i śladów różnego charakteru57.

58

Ryc.11 Pojęcie oględzin i ich podstawy prawne

Zródło: http://pila.szkolapolicji.gov.pl/joomla/pojecie-ogledzin.html  Pojęcie oględzin i ich podstawy prawne

Obowiązki lekarza podczas oględzin zwłok  na  miejscu zdarzenia.

Lekarz, który bierze udział w oględzinach zwłok  na  miejscu zdarzenia, najpierw powinien przekonać się w tym, czy to jest martła osoba czy żywy człowiek. Jeśli są dowolne wątpliwości w tym, on musi natychmiast użyć  środków co do jego ożywienia samodzielnie albo zadzwonić na  karetkę pogotowia ratunkowego.  Reanimując trzeba przeprowadzać do wznowienia życiowych funkcji organizmu albo powstania absolutnych oznak śmierci (trupy plamy opadowe ), przy obecności których już nie ma wątpliwości w tym, że człowiek jest martwy. Tylko wtedy lekarz powinien zaczynać oględziny, zadaniami którego są :

1) ustalenie faktu  i czsu śmierci;

2) ustalenia pierwotnego położenia zwłok, jeśli można, ujawnienia jego przemian;

3) wyjaśnienia, czy odpowiada miejsce ujawnienia zwłok z  miejscem zdarzenia;

4) ustalenia charakteru, właściwości uszkodzeń, które mogły doprowadzić na śmierć, a także czym oni byli wyrządzone, czy są te uszkodzenia śladty walki albo samoobrony;

5) pomóć organowi procesowemu w prawidłowym i konsekwentnym przeprowadzeniu oględzin zwłok  i opisi jego w protokole59;

Najskuteczniejsze działania oględzin zwłok ludzkich. Odnoszą się do nich takie działania jak:

  •  wskazać w protokole miejsce ujawnienia zwłok
  •  zanotować ogólne wiadomości o zwłokach oraz dnotować miejsce ujawnienia trupa
  •  dokładnie opisać położenie i pozę zwłok
  •  obejrzeć i opisać uszkodzenia na częściach ciała.
  •  zbadać  zjawisko plam opadowych, zwłaszcza wczesnych.
  •  dokładnie obejrzeć i opisać odzież i obuwie w protokole60.

3.4 Śmierć samobójcza wśród ludzi

"We współczesnym zachodnim świecie, samobójstwo jest świadomie podjętym działaniem mającym na celu samozniszczenie; jest działaniem które moŜna określić jako wielowymiarowe zaburzenie występujące u jednostki, której potrzeby nie są zaspokojone i która sama definiuje problem, w którym samobójstwo spostrzega jako najlepsze rozwiązanie”61. Tą definicji używ Edwin Shneidman. Nie ma dokładnej definicji która by mogła wyjaśnić te pojęcie. Temat śmierci samobójczej jest bardzo rozpowszechniona na dzień  dzisiejszy. Samobójstwo stosuje do umyślnie pozbawienia życia, a przy nieobecności przedśmiertnych notatków, albo innych jawnych dowodów śmerć samobójcza może się „przekształcić”  jako nieszczęśliwy wypadek. W społecznej świadomości samobójstwo często kojarzy się  się z "hańbą" albo "winą", to krewni albo najbliższe porównanie w falsyfikacji realnych faktów. 

W wielu rozwiniętych krajach poziom samobójstw albo zwyżkuje, albo jest dosyć wysokim. Z innej strony, za ostatni czas zwiększyło się część samobójstw wśród młodzieży w wieku 15-24 lat, ilość prób samobójczch wśród nastolatków zwiększa się  w 2 razy)b62. Czynniki, co wpływa na zjawisko samobójstwa w różny czas w różnych krajach . Fachowcy naliczają dużą ilość czynników, co mają istotne znaczenia prób samobójczych. Wśród ich i przemiana słonecznej aktywności, i wpływ magnetycznych pól Ziemi, i zabrudzenie środowiska naturalnego, co doprowadza do masowego samobójstwa nawet wielorybów. Najbardziej liczącymi do zrozumienia przyczynami samobójstwa są przyczny socjalne, socjalno-psychologiczne  przyczyny, co niszczy osobistość człowieka. Historycznie są sformowane polityczne, ekonomiczne i kulturalne warunki w społeczeństwie jak pokazują badania, te czynniki wpływają  na wzrostliczby samobójstw. Bezpośrednie przyczyny, co „kopnęło” człowieka na śmierć samobójczą ściśle związane z jego najbliższym otoczeniem - rodziną, rodzicami, kolegami. I nareszcie, głównym ogniwem w rozwiązaniu pytania "być czy nie być".

Czynnik religijny

Jedna z najsilniejszych czynników, co wyznacza poziom śmierci samobójczej i bezpośrednio powiązują przeszłość i teraźniejszość w społeczności, jest religia.  B.James w swym znanym eseju "Czy warto życie tego, żeby żyć"? przychodził do wniosku, że jedną z podstaw w walce za życia w historii społeczeństwa była religia. Islam surowo potępiał samowolne pozbawienie się życia, i dotychczas to zjawisko praktycznie nie spotyka się w krajach. W dawnich czsach chrześcianstwa samobójcy  karali się brzydkim pochowaniem na skrzyżowaniach dróg, poza cmentarzem,  a rodzina samobójcy pozbywała się majątku. Ludzie które pobejmowali próbę samobójstwa, poddawali się uwięzienia i katorżnych prac . Jedną z głównych przyczyn najniższego poziomu samobójstw na dzień dzisiejszy naprzykład we Włoszech, Hiszpanii i szeregu latynoamerykańskich krajów  wielki wpływ w tych krajach katolicyzmu, surowo prześladuje spróby pozbawienia życia. Czynnik religijny jest jedenym z przyczyn małej ilości samobójstw i w Polsce (z 1970 po 1986 lata zarejestrowano nie więcej 12 osób  na 100000 mieszkańców )63. 

Czynniki socjalne

Innym rodzajem popewniania samobójstw, bezpośrednio związanych , jest ten wypadek, kiedy  stan społeczny grupy ludzi albo konkternego człowieka z niezależnych przyczyn nie może znaleźć innego wyjścia z trudnej sytuacji. Wtedy samobójstwo staje się jednym wejściem  pozbawienia trudnej sytuacji. Takie słówa jak „bezrobocie", "bezpłodność ”ciemność istnienia"- te słowa stały się bardzo rozpowszechnionymi i już dawno związują się z przyczynami w przybliżeniu 30 % samobójstw.

Młodzież a samobójstwo

Jakie  główne czynniki,  sprzyjają próbom samobójstwa u młodzieży, i na ile istotne oni dziś w naszym społeczeństwie? Na pierwszym miejscu z problemów, charakterystycznych dla nastolatków z takim zachowaniem, znajdują się relację z rodzicami 70% , na drugim miejscu - trudności, związane z szkołą, na trzecim - problemy relacji z kolegami, a zwłaszcza z przyjaciółmi innej płci. Relację  rodziców  z dziećmi  nie budują się na otwartych rozmawach z którymi spotyka się dorastające pokolenie64. Wiele prób samobójstwa w młodych ludzi rozpatrują się psychologami jak rozpaczliwy apel o pomocy, jak ostatnia próba przyciągnąć uwagę do swoich rodziców, przebić ścianę niezrozumienia między młodszymi i starszymi pokoleniami. Znaczącą rolę do popełnienia samobójstwa gra zachowanie rodziny na ogół - przecież więcej połowy nastolatków, które dokonały próby samobójstw, urosły w rodzinach których ktoś z rozdziny umarł, albo porzucił rodzinę.

Rozpad rodziny, w tym, jest potężnym czynnikiem, związanym z samobójstwami, i u dorosłych. Wśród samotnych i rozwiedzionych o wiele częściej spotykają się dobrowolne eksperymenty z życiem. Problemy  W szkole zazwyczaj są związane z niepomyślnością czy złymi relacjami z nauczycielami i administracją szkoły, napężonnerelacji  w klasie. Jedna z głównych psychologicznych wyjaśnień problemów, związanych z rówieśnicami,, zwłaszcza przeciwległej płci jest nadmierna zależność od innego człowieka.W tym wypadku często istnieje, że relację z kolegą albo przyjaciółką stają się takimi znaczącymi i emocjonalnie-koniecznymi (np. "nie mogę żyć bez ciebie"), że  w razie rozłąki nie ma sensu żyć.

Metody zapobiegania

1. Podbierać „klucze” do niepopełnienia samobójstwa. Uprzedzenie samobójstwa polega nie tylko na trosce i uczestnictwie kolegów, ale i w zdolności rozpoznać zamiary samobójstwa.

2. Przyjmować osobę jako osobistość. Nie warto uważać, że człowiek  jest nie zdolny i nie może popełnić samobójstwo.

3. Nawiążc troskliwe stosunki

4. Być uważnym słuchaczem. Można bardzo pomóc wysłuchawszy opowieść o uczuciu tego człowieka - żeby to nie było - smutek, wina, lęk. Niekiedy można  po prostu milcząco posiedzic z osobą, i to już będzie sygnał, że ktoś się troszczy o niej.

5. Nie sprzeczać się. W żadnym wypadku nie ujawniać agresji, jeśli jesteście obecne podczas rozmowy o samobójstwie, to  spróbować nie wypowiadać oburzenia tym w, że usłyszały.

6. Zapytujcie się . Najlepiej spytać prosto: " myślisz o samobójstwie ? " To nie wywoła podobnej myśli, jeśli wcześniej jej nie było. Lecz jeśli człowiek myśli o samobójstwie to ona swoją mimiką i gestami wykryje się.

8. Proponujcie konstruktywne podejścia. Potencjalnemu samobójcy trzeba pomóc identyfikować problem i możliwie dokładniej wyznaczyć, że ją pogłębia, a także przekonać w tym, że on może mówić o uczuciu bez wstydu, nawet o takich negatywnych emocjach, jak nienawiść czy zemstwa.

9. Wmawiajcie nadzieję. Ważnie pomóc, że nie trzeba zatrzymywać się na jednym biegunie emocji. Bardzo ważnie, jeśli zamarkujecie ludzkie możliwości i siłę, a także to, że kryzysowe stany, zwyczajnie mijają, a samobójstwo jest nieodwołalne.

10. Nie zostawajcie człowieka w razie sytuacji wysokiego  ryzyka. Zostawajcie z nią możliwie dłużej czy poproście kogoś pobyć obok, jak długo nie przejdzie kryzys czy nie pojawi się pomoc.

11. Oceńcie miarę ryzyka samobójstwa. Spróbujcie wyznaczyć powagę możliwego samobójstwa. Przecież zamiary bywają różne - zaczynając od doczesnych, niewyraźnych myśli o takiej możliwości i zakończając wyraźnie opracowanym planem samobójstwa pewnym sposobem. Niezaprzeczonym faktem jest to, że czym dokładniej opracowany plan samobójstwa, tym wyższy jego potencjału

Zakończenie

Działalność przestępczości zorganizowej, osób które nie chcą stosować się do przepisów prawa i  nie zamierzają nawet się podporządkować się im coraz zwiększają się. Przestępstwa te w znacznej mierze  popełniają  w zakresie narkobiznesu, gospodarki zewnętrznej, bankowej działalności, handlu ludzmi oraz organami, nielegalnym handlem broni i amunicji. Przestępczość zorganizowana ma znaczną materialną bazę, która jest utworzona kosztem środków, otrzymanych przestępczą drogą. Aby kontrolować oraz udowodniać  działania przestępcze sprawcóm przestępstw na swiecie powstało szereg instytucji oraz nauk zajmujących się tą problematyką. Jsdeną z tych nauk opisałwem w swej pracy a zwłaszcza nauka-Kryminalistyka. Kryminalistyka - to prawna nauka, która powstała w ubiegłym stuleciu.W tym stuleciu pojawiło  całokształt  środków techncznych oraz   metod taktycznych , a także sposobów ich użycia w celu ujawnienia oraz udowadnienia   przestępstwom. Przedmiot kryminalistyki bada  metody iśrodki popełniania przestępsw . Naukami pomocnicznymi kryminalistyki są socjologia, filozofia, prawo karne, medycyna sądowa,  statystyka i inne nauki. Przeprowadzając  analizę przedmiotu zadań oraz elementów kryminalistyki,  można wyciągnąć wniosek że ona formuje u studentów, specjalistów w dziedzinie kryminalistyki oraz innych podmiotów zajmujących się w sferze bezpiecństwa. Kryminalistyka kształtuje użycie zasobów i środków  techniki kryminalistycznej w trakcie ujawnienia i zabezpieczania śladów na miejscu zdarzenia , analityczna praca oceny  informacji dowodowej , co pozwala podjęcie taktycznych decyzji, wysuwania wersji, prognozowania i planowania; taktyka przeprowadzenia  działań wstępnych ; metody zabezpieczenia ochrony informacji niejawnych oraz informacji śledczej i służbowej metodyka przeprowadzenia oddzielnych kategorii przestępstw takich jak przestępstea przeciwko życiu i zdrowiu, przestępstwa wobec osób niepełnoletnich oraz przestępstwa przeciłko mieniu. Przedmiotem kryminalistyki, jak  innej  nauki są  zainteresowania. Jak wyżej wspominiałem  kryminalistyka zajmuje się przestępstwami, sprawcami przestępstw oraz  profilaktyką przestępstw. Pod pojęciem przestępstwa rozumieje się czyn zabroniony, niesprzeżny z prawem.  Każdy dokonany czyn przestępczy pozostaje po sobie ślady. Żeby ślady przestępstwa stały się dowodami w sprawie, musą oni odpowiednio  i należnie ujawnione,zabezpieczone, zbadane, ocenione. Proces ich zbioru, badania, oceny i użycia również zajmuje się  kryminalistyka. Więc w  przedmiot kryminalistyki wchodzą takie główne elementy: 1) badanie  działalnośći przestępczej (mechanizm przestępstwa, powstania informacji o przestępstwie i uczestnikach) i zewnętrznej działalności gospodarczej zbioru, badaniu, szacunki jakości i użyciu dowodów; 2) opracowanie  kosztów, przyjęć i metod naprawione na  walkę z przestępczością zorganizowaną.

Bobliografia

  1.  Hanausek T., Kryminalistyka. Zarys wykładu, Kraków 1996;
  2.  Hołyst B., Kryminalistyka. Warszawa 1996.
  3.  Gurgul J., Oględziny, niektóre aspekty teoretyczne i praktyczne, Problemy Kryminalistyki 207/1995.
  4.  Procedury postępowania policji podczas organizowania i przeprowadzania oględzin miejsca przestępstwa, Wydawnictwo CSP, Legionowo 2001.
  5.  Głowacki J., Marek Z., Urazy czaszki i mózgu - rozpoznanie i opiniowanie, Kraków 2000.
  6.  Jakliński A., Marek Z., Medycyna sądowa dla prawników, Kraków 1996.
  7.  Młodziejowski B., Zarys osetologii sądowo-lekarskiej, Warszawa 1988.
  8.  Andrzejewska B., Alternatywny sposób wykonania reprodukcji śladów linii papilarnych na potrzeby systemu AFIS, „Problemy Kryminalistyki", nr 235/2002.
  9.  Czeczot Z., Tomaszewski T, Kryminalistyka ogólna. Wydawnictwo Comer, Toruń 1996.
  10.  Grzeszyk Cz., Daktyloskopia, PWN, Warszawa 1992.
  11.  Hołyst B., Kryminalistyka, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007.
  12.  Kasprzak J., Ślady małżowiny usznej, Wydawnictwo CLK KGP, Warszawa 2003.
  13.  Hanausek T., Meandry odorologii, Pal. 1-2/1998, s. 41-46.
  14.  Ekspertyza sądowa, Zakamycze 2002.
  15.  Hołyst B., Kryminalistyka, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007.
  16.  Hołyst B., Smoktunowicz E. (red.), Wielka Encyklopedia Prawa, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2005.
  17.  Kasprzak J., Broń obezwładniająca. Wydawnictwo Żelazo, Mińsk Mazowiecki 1991.
  18.  Kasprzak J., Młodziejowski B., Anatomia zabójstwa, Muza SA, Warszawa 2004.
  19.  Kochański S., Automatyczna broń strzelecka, Warszawa 1991.
  20.  Kulicki M., Dowodowa problematyka współczesnej broni strzeleckiej, Wydawnictwo IES, Kraków 2001.
  21.  Rodowicz L., Kryminalistyczne badania śladów obuwia, Wydawnictwo CLK KGP, Warszawa 2000.
  22.  Rodowicz L., Polska metodyka identyfikacji kryminalistycznej śladów obuwia, „Problemy Kryminalistyki", nr 218/1997.
  23.  Rodowicz L., Żywotność cech indywidualnych na obuwiu nadal używanym, „Problemy Kryminalistyki", nr 203/1994.
  24.  Ochnik Z., Pietrych A., Identyfikacja osoby na podstawie śladów znajdujących się wewnątrz obuwia, „Problemy Kryminalistyki", nr 202/1993.


Wyższa Szkоła Infоrmatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszоwie

Wydział Administracji i Nauk Społecznych

Streszсzenie рraсy dyрlоmоwej liсenсjaсkiej

Kryminalistyka a jej wybrane elementy

Autоr: Yevhen Tsapar

Рrоmоtоr: dr Kamila Kurczewska

Słоwa kluсzоwe: Kryminalistyka, przestępstwa, prawo.

Рraсa dоtyсzy zasad oraz wybranych elementów stosowanych w kryminalistyce. Opisano rozwój oraz narodziny kryminalistyki jako nauki, wybrane definicji kryminalistyki, zasady etyczne stosowane w tej nauce, działy oraz funkcji. W ostatnich dwóch rozdziałach opisano szerzej na temat o  podstawowych badaniach technicznych w kryminalistyce a także o czynnościach kryminalistycznych  na miejscu zdarzenia.

1 Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s 14.

2 Ewa Gruza, Mieczysław Goc, Jarosław Moszczyński: Kryminalistyka – czyli rzecz o metodach śledczych. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008. s.19.

3 Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s 14.

4 Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s 15.

5 Z.Czeczkot,T.Tomaszewski,Kryminalistyka ogólna,Toruń 1996, Comer,s.27.

6 Por. Ossowska, Podstawy nauki o moralności, s. 13.

7 T.Hanausek,Zarys taktyki kryminalistycznej ,Warszawa 1994,Dom Wydawniczy ABC, s.27 .

8 Horoszowski P., „Kryminalistyka", Państwowe Wydawnictwo Naukowe, s. 13.

9 Gutekunst W., „Kryminalistyka", Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1974, s. 10.

10 Hanausek T., „Kryminalistyka - zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005., s. 42.

11  Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s. 23.

12   Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s34.

13Ttamże.

14 Hanausek T.: "Kryminalistyka – zarys wykładu", wyd. Zakamycze 2005 r., s34 .

15 Ze zbiorów CLK KGP.

16 R. Banaś, Daktyloskopia, s. 187.

17 J.Kowalik , Daktyloskopia i pokrewne metpdy identyfikacji człowieka, Szczytno 2001, s.11-12.

18 R, Banaś, Daktyloskopia , s.189.

19 Tamże, s.189-190.

20 Tamże, s. 168.

21 Traseologia : trase(z francuskiego) „ślad”, logos(z greckiego) „nauka”.

22 M.Andrzejkowicz, Rozbierzności charakterystyki ichnogramu w literaturze, „Problemy Współczesnej Kryminalistyki”, t.5, Warszawa 2002,s.19-32.

23 B. Hołyst, Kryminalistyka, Warszawa 2007, s. 36–37.

24  kryminalistyka.fr.pl/crime_traseologia_02.php, stan na: 15.05.2014r.

25   art. 7 ust.2   ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. (Dz. U. Nr 53, poz. 549).

26 Tamże art.7 ust 2 .

27 art. 7 ust.   ustawa z dnia 21 maja 1999 r o broni i amunicji Dz.U.2012.0.576 t.j.

28 Tamże art. 7.

29 Tamże art. 7.

30 A. Ciepliński, R. Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. s.34.

31 M.Kulicki, L. Stępka, D.Stucki, Kryminalistyczno-prawna problematyka…. , s.74.

32   M.Kulicki, Dowodowa problematyka współczesnej broni strzeleckiej, Kraków 2001, s.72

33 T. Bednarek, Ślady osmologiczne w kryminalistyce, Warszawa 2011, s. 23 .

34 R.H.Wright, Nauka o zapachu, Warszawa 1972, s.16.

35 T.Antoniszczak, Rozpoznawanie osób podejezanych przy użyciu psów tropiących , „Służba MO’’ 1962, nr1/28, s.112-118.

36 http://clk.policja.pl/ (Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Policji) 16.05.2014.

37 J.Godyń, M.Hudzik,L.K. Paprzycki (red.),Warszawa 2006, s. 97.

38   http://clk.policja.pl/  (Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Policji) 16.05.2014.

39 J.Wójcikiewycz, Dowód naukowy w procesie sądowym, Kraków 2000, s. 38.

40 Ogłedziny –oglądanie,obejrzenie kogoś,czegoś, Słownik języka polskiego, M.Szymczak (red.),Warszawa 1979 .

41 art. 207, ustawa z dnia 6 czerwca 1997r.-kodeks postępowania karnego.

42 „Procedury postępowania policji podczas organizowania i przeprowadzania ogłedzin miejsca przestępstwa”, wydane przez Komendę Główną Policji w 2001r.

43 P.Horoszkowski, Śledcze ogłedziny miejsca, Warszawa 1998,s.10

44 T.Hanausek, Zarys…,s.31.

45 Tamże.

46 W.Kędzerski,Technika Kryminalistyczna ,Szczytno 1994, s.94.

47 http://www.kryminalistyka.wortale.net/37-ogledziny.html (oględziny), 21.05.2014.

48 Słownik języka polskiego,M.Szymczak,Warszawa 1983r.

49 M.Kulicki, V.Kwiatkowska-Wójcikiewicz,L.Stępka, Kryminalistyka. Wybrane zagadnienia teorii i praktyki śledczo-sądowej, Toruń 2009, s.456.

50 J.Widacki,Kryminalistyka,Warszawa 2002,s.133.

51 S.Kalinowski,Biegły i jego opinia, Warszawa 1994,s.156.

52 Tamże.

53 : http://cripo.com.ua/?sect_id=6&aid=70663  (Ukraina kryminalna),23.05.2014.

54 S.Waltoś, Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 1995, s.383.

55 http://www2.mz.gov.pl/wwwfiles/ma_struktura/docs/rozp_zwlok_18042011.pdf (Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi z dznia 5 kwietnia 2011r. 26.05.2014 .

56 M.Goc, M.Pękała, Oględziny(w) Kryminalistyka, s. 26-27.

57 J.Kaliński , Z. Marek, Medycyna sądowa dla pracowników, Kraków 1996;K.Sławik, Kryminalistyka w warunkach procesu karnego, Szczecin 2003, s.92-96.

58 http://pila.szkolapolicji.gov.pl/joomla/pojecie-ogledzin.html (Pojęcie oględzin i ich podstawy prawne) 26.05.2014.

59 T.Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz,Kraków 1998,Zakamycze, s.429.

60 Tamże.

61 http://www.wpsnz.uz.zgora.pl/pliki/prace_studentow/prace2/Samobojstwo.pdf ( Samobójstwa – aspekt psychologicny i społeczny) 27.05.2014.

62   J.Widacki,Kryminalistyka,Warszawa 2002,s.133.

63 Tamże.

64 K. Sikorski, Samobójstwa ogólne, Kraków 1996, s. 34.


 

А также другие работы, которые могут Вас заинтересовать

67074. Робота з комп’ютерними програмами на підтримку вивчення української мови. М’які і тверді приголосні 2.86 MB
  Мета. Продовжувати вчити дітей працювати з комп’ютерними програмами підтримки вивчення української мови, перевірити вміння диференціювати звуки на твердість та м’якість; закріплення навичок фонетичного аналізу слова; розвивати логічне мислення, увагу, зосередженість; виховувати дисциплінованість та культуру навчальної праці при роботі з комп’ютером.
67075. Як працювати з програмами на розвиток логічного мислення 2.13 MB
  Мета. Ознайомити учнів з видами логічних задач: ребусами, пазлами, танграмами, формувати уміння роботи з комп’ютером, користування мишею, розгадувати ребуси, працювати з головоломками «Пазл» і «Танграм». Розвиток уваги, логічного мислення, просторової уяви, пам’яті.
67076. Основні правила Інтернет-безпеки і Інтернет-етики 38 KB
  Протягом певного часу необхідно згадати якомога більше термінів, пов’язаних з роботою в Інтернеті; терміни записуються на аркушах фломастерами. По команді вчителя капітани вивішують аркуші на дошку. Далі проводиться обговорення термінів із наведенням командами їх означень. Балами оцінюються кількість згаданих термінів і їх чітке пояснення.
67077. Українські народні музичні інструменти 224.5 KB
  Добрий день! Сьогодні ми з вами поговоримо про українські народні музичні інструменти. Ми живемо в час, коли відроджуються національні традиції, а побудова суверенної України неможлива без виховання національної гідності, любові до народних святинь. Ви маєте можливість не тільки почути розповідь про музичні інструменти...
67078. Дерева, кущі, трав’янисті рослини. Якими бувають рослини. Запис і читання трицифрових чисел. Випадки додавання і віднімання пов’язані з нумерацією чисел. Задача на три дії 60 KB
  Сьогодні ми дізнаємося на які групи поділяються рослини. А також будемо вправлятися у записуванні трицифрових чисел, у додаванні та відніманні розрядних чисел, будемо розв’язувати задачу на три дії. III. Перевірка домашнього завдання. Біля входу в царство нас зустрічає принцеса.
67079. Змінювання іменників за зразком: один - багато 53 KB
  Мета: удосконалювати уміння розпізнавати слова, які означають назви предметів; вчити змінювати слова-назви предметів за зразком: один-багато; сприяти усвідомленню того факту, що всі люди мають рівні права; розвивати уміння працювати в парі та групі; виховувати почуття власної гідності, повагу до інших.
67080. Конспект уроку з міжпредметними зв’язками (Я і Україна, рідна мова) «У царстві тварин» 170 KB
  Мета: ознайомити учнів з різноманітним світом тварин; формувати поняття комахи птахи звірі навчати їх розпізнавати за істотними зовнішніми ознаками; розвивати логічне мислення через завдання на порівняння доведення вилучення зайвого встановлення взаємозв’язку між рослинами і тваринами між самими тваринами...
67081. Зима щедра святами. Інтегрований урок з курсу «Я і України» та позакласного читання 98 KB
  Сьогодні ми з вами більш детальніше зупинимося на дні Святого Миколая, Новому році та Різдві Христовому. У кожного з вас є картка із зображенням або ялинкових прикрас, або зірочок, або чобітків. Я пропоную вам пересісти за той стіл, де назва свята пов'язана, на вашу думку, із зображенням на картці.
67082. Я і Україна та математика. У царстві тварин 150.5 KB
  Продовжити знайомство учнів з різноманітним світом тварин; формувати поняття комахи птахи звірі навчати їх розпізнавати за істотними зовнішніми ознаками;продовжити формувати навички та вміння розпізнавати серед чотирикутників прямокутники розв'язування складених задач на знаходження невідомого доданку; знаходити значення буквених виразів...